#greatesthits Nie mam żadnej satysfakcji
"(I Can’t Get No) Satisfaction" powstał we śnie. Keith Richards, który nocował w motelu na Florydzie, obok swojego łóżka miał magnetofon i gitarę akustyczną. Przebudził się w środku nocy i nagrał 30 sekundowy riff gitarowy wraz ze słowami „I can't get no satisfaction and I try, and I try”. Resztę nagrania - kolejne 40 minut - stanowiło chrapanie Richardsa…
Richards nie był zachwycony swoim nagraniem. Niechętnie pokazał je kolegom z zespołu. Wokalista Mick Jagger dopisał jednak resztę tekstu (poza jedną linijką, nagraną przez Richardsa) i wspólnymi siłami powstał utwór, który stał się hymnem całego pokolenia.
Zespół The Rolling Stones swój pierwszy koncert zagrał latem 1962 roku. Na początki grali głównie utwory innych wykonawców. Jednak menadżer zespołu zmusił Micka Jaggera i Keitha Richardsa do pisania własnych piosenek. Pierwszy przebój napisany przez duet Jagger – Richards, pochodził z 1965 roku i nosił nazwę „The Last Time”.
Zaraz potem Stonesi wyjechali na swoje drugie amerykańskie tournée. Właśnie podczas tego wyjazdu powstał jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów zespołu, który zdecydował o całej ich przyszłości.
(I Can’t Get No) Satisfaction jest po dziś dzień jednym z najważniejszych utworów w historii rocka. W partii gitary elektrycznej występuje riff gitarowy który został uznany najbardziej rozpoznawalnym riffem w muzyce rockowej. W 2004 utwór został sklasyfikowany na 2 miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone. W 2006 roku został dodany do archiwów Biblioteki Kongresu USA, gromadzącej najistotniejsze dokumenty.
Utwór Stonesów wykonywali liczni wykonawcy. Wśród nich są, m.in. Aretha Franklin, Otis Redding, The Residents, Blue Cheer, Cat Power, Samantha Fox, Britney Spears, czy Acid Drinkers.
