#retro Najwyższy człowiek świata. Tak wyglądała jego codzienność

Wadlow wyróżniał się nie tylko wzrostem. Wysokie ciało charakteryzowało się również relatywnie dużą wagą. Amerykanin osiągnął rekordowy ciężar ciała w swoje 21. urodziny. Ważył wówczas 222,71 kg.

Wadlow mógł pochwalić się iście koszykarskim numerem buta. Mężczyzna nosił obuwie w rozmiarze 37AA, których wkładka liczyła sobie 47 cm. Równie imponująco wyglądała rozpiętość jego ramion (2,88 m) i dłoni (32,4 cm, licząc od nadgarstka do czubka środkowego palca).

Nadmierny wzrost Wadlowa nie jest dziełem przypadku. Mężczyzna chorował na tzw. gigantyzm przysadkowy. Choroba ta objawia się nadczynnością w wydzielaniu hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową.

Wadlow już mając roczek, przerastał każdego rówieśnika. Mierzył wówczas 1,07 m wysokości. W 11. urodziny chłopak miał 2,11 m i już ledwo mieścił się w drzwiach. Przerósł wtedy nawet swojego wychowawcę ze szkoły podstawowej.

Amerykanin napotykał problemy na każdym kroku. Nawet najprostsze rzeczy sprawiały mu problem. Przykładem mogą być lekcje szkolne lub rodzinne posiłki. Meble, przy których siedział, nie były dostosowane do jego rozmiarów. Trzeba było więc stworzyć m.in. krzesła i stoły na wymiar.

To jeden z kadrów, który najlepiej oddaje rozmiar Wadlowa. Mężczyzna był dwa razy większy niż jego koledzy!

Wadlow musiał ogromnie cierpieć. Z każdym dniem jego ciało stwarzało coraz więcej problemów zdrowotnych. Mężczyzna stopniowo podupadał na zdrowiu, chociaż mentalnie był w pełni świadomym i inteligentnym człowiekiem.

Niestandardowe gabaryty nie wpłynęły dobrze na jego zdrowie. Przez większość życia Wadlow musiał podpierać się laską i nosić na nogach specjalne szyny stabilizujące. Pewnego dnia jedna z nich zraniła go w nogę. Niedługo później w ranę wdała się infekcja, w wyniku której mężczyzna zmarł. Miał zaledwie 22 lata.

Wadlow umarł 15 lipca 1940 o godzinie 1:30 w nocy w Manistee w stanie Michigan. Jego ostatnie słowa były pełne goryczy. Umierając, mężczyzna powiedział, że "lekarze nie wypuszczą go na uroczystość złotych godów" [babci i dziadka - przyp. autor].