Jesienią nagle znikają. Zimą ich nie widać. Niektóre pokonują 3 tys. km 

Jednym z najbardziej niezwykłych przykładów jest monarcha, występujący w Ameryce Północnej. Każdego roku podejmuje on długą wędrówkę i potrafi pokonać nawet około 3 tys. km, docierając na zimowiska w cieplejszych rejonach.

Podobną strategię stosują nasze rodzime rusałki. Rusałka osetnik może migrować z Europy aż do Afryki Północnej, natomiast admirały przemieszczają się jesienią na południe Europy. Nie wszystkie osobniki muszą jednak opuszczać Polskę – część z nich może próbować przetrwać zimę w naszym klimacie.

Większość polskich motyli nie pokonuje jednak tysięcy kilometrów. Zamiast tego wykorzystuje różnego rodzaju kryjówki, w których może przeczekać najzimniejsze miesiące. Dorosłe osobniki niektórych gatunków chowają się m.in. pod korą drzew, w dziuplach, szczelinach, stertach liści, na strychach czy w piwnicach.

Co ważne, nie każdy motyl spędza zimę w postaci dorosłego owada. W zależności od gatunku zimować może jajo, gąsienica, poczwarka albo dorosły motyl. Dzięki temu poszczególne gatunki mają różne sposoby na przetrwanie niesprzyjających warunków.

Ciekawym przykładem jest latolistek cytrynek. Jak przypomina Nadleśnictwo Świerklaniec, ten charakterystyczny żółty motyl zimę spędza jako dorosły osobnik. W chłodnych miesiącach zapada w stan nazywany diapauzą.

W tym czasie jego procesy życiowe ulegają znacznemu spowolnieniu, dzięki czemu owad może oszczędzać energię i przeczekać okres, w którym brakuje pożywienia, a temperatura jest zbyt niska na normalną aktywność. Gdy wiosną robi się cieplej, cytrynek opuszcza kryjówkę. To właśnie dlatego należy do motyli, które możemy zobaczyć stosunkowo wcześnie po zimie.