Niepełnosprawna czołgała się na miejsce. "Poczułam się jak śmieć"
Pani Monika to osoba niepełnosprawna, która od lat zmaga się z postępującym stwardnieniem rozsianym. W mediach społecznościowych opisała swoją podróż autokarem Polonus. Na swoje musiała się czołgać, a kierowca odmówił jej pomocy. W programie "Uwaga!" powiedziała, że poczuła się wtedy "jak śmieć".
Pani Monika na co dzień porusza się na wózku inwalidzkim. W mediach społecznościowych opisała podróż do Warszawy, która była dla niej bardzo upokarzającym przeżyciem.
"Poczułam się jak śmieć"
Do Warszawy kobieta postanowiła pojechać autokarem Polonus. Otrzymała bilet na miejsca o numerze 1 i 2, czyli te, które znajdują się najbliżej kierowcy. Aby na nie dotrzeć wystarczy pokonać pięć stopni, co pani Monika jest w stanie zrobić samodzielnie.
Początkowo grzecznie, z kulturą informuję kierowcę, że wiem, jak wejść do autokaru, że to potrafię, nie pierwszy raz jadę PKS... i proszę o pomoc we włożeniu wózka do bagażnika... - relacjonowała bohaterka.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Wpadka polityka w studiu. Nie wiedział, co odpowiedzieć
Kierowca nie pomógł. Zaczął instruować panią Monikę, jak ma wejść do autobusu i które drzwi wybrać. Kobieta dodała, że bilet kupiła miesiąc wcześniej i przewoźnik wiedział, że tym autobusem będzie jechała osoba z niepełnosprawnością.
Pani Monika musiała wejść środkowymi drzwiami, co było dla niej bardzo niewygodne. "Podjechałam bliżej i powiedziałam, że nie dam rady. Tam nie ma się czego podeprzeć, one są strome i wysokie, a wejście jest wąskie. A on mnie zignorował. Spróbowałam wejść tym wejściem i niestety zjechałam z jednego stopnia, uderzając kręgosłupem. Ale podciągnęłam się udem" – mówi.
W programie "Uwaga!" pani Monika powiedziała, że kierowca również później utrudniał podróż. Podczas postoju nie chciał pomóc z wyjęciem wózka. Na wołanie nie zareagował i poszedł na papierosa po drugiej stronie pojazdu.
Poprosiłam jeszcze raz, a pan obszedł z drugiej strony autobus i zapalił papierosa. Więc leżałam bokiem między autobusem a chodnikiem, na tym betonie. Opierałam się łokciem, nie miała już sił, żeby dociągnąć do chodnika, ani żeby wrócić do autobusu - dodaje.
Nie tylko kierowca nie pomógł. Inni pasażerowie także zignorowali panią Monikę i jej problemy.
To była pierwsza aż tak bardzo upokarzająca sytuacja, choć przez pięć lat mojej choroby było ich dużo więcej. Pierwsza taka, gdzie poczułam się jak śmieć – mówi pani Monika dla "Uwaga!".
