Policja ma telefon zaginionej Emilii Koprowskiej. Pojawił się poważny problem

• Telefon Emilii Koprowskiej znaleziono dwa tygodnie po jej zaginięciu na plaży w Darłowie.
• Policja chce sprawdzić kontakty, wiadomości i lokalizacje zapisane w urządzeniu.
• Funkcjonariusze nie ujawniają, czy poprosili operatora o billing telefonu.

Emilia Koprowska zaginęła 30 sierpnia po koncercie muzyki techno w Darłowie w województwie zachodniopomorskim. Tamtej nocy pokłóciła się z mężem. Ostatni kontakt, jaki mężczyzna miał utrzymywać z żoną, przypadał na ok. godz. 22:30. Od tego momentu kobieta nie dała znaku życia.

Dwa tygodnie po zaginięciu, 13 września, policjanci znaleźli należący do niej telefon. Jak ustalił serwis o2.pl, mąż Emilii Koprowskiej przekazał policji nieprawidłowe dane do odblokowania telefonu żony. Fakt ten potwierdziła oficjalnie Komenda Miejska Policji w Koszalinie, która nadzoruje poszukiwania. - Kody dostępu nie pasują do tego telefonu - ujawniła w rozmowie z o2.pl st. asp. Izabela Sreberska z policji w Koszalinie.

Kolejny problem to bilingi. Na urządzeniu mogą znajdować się dane dotyczące połączeń, korespondencji oraz lokalizacji. Takie informacje mogłyby pomóc w odtworzeniu trasy Emilii i ustaleniu jej kontaktów tuż przed zaginięciem.

Telefon pani Emilii to iPhone, który ma bardzo dobre zabezpieczenia i nie tak łatwo je złamać. Co do innych dróg pozyskania billingów zaginionej albo danych logowania jej telefonu, to mogę tylko powiedzieć, że cały czas trwają czynności operacyjne wykonywane przez policjantów – powiedziała dla "Faktu" mł. asp. Paulina Wiśniewska z koszalińskiej policji.

Funkcjonariuszka podkreśliła, że policja stara się zdobyć informacje z urządzenia, ale nie może ujawniać, czy korzysta przy tym ze wsparcia operatora komórkowego. Dodała, że służby podejmują działania, które mają jak najszybciej doprowadzić do uzyskania pomocnych danych.

Mąż zaginionej zadeklarował publicznie gotowość do przystąpienia do badania wariografem. Warto jednak wyjaśnić, jakie są realia prawne takiego testu.

Badanie wykrywaczem kłamstw jest w Polsce całkowicie dobrowolne i może zostać zarządzone wyłącznie przez prokuraturę — i to wyłącznie w ramach postępowania karnego. Sam deklaratywny gest ze strony małżonka nie przesądza zatem o tym, że do badania dojdzie.