Smrodliwy i bezwstydny. Jest już w lasach. "Nos zatyka!"

Sromotnik smrodliwy przechodzi kilka charakterystycznych etapów rozwoju. Początkowo grzyb ukryty jest w białawym tworze przypominającym jajko. Dopiero później z tej osłony wyrasta charakterystyczny, wysoki i biały trzon. Na jego szczycie znajduje się oliwkowozielona, śluzowata warstwa zarodnikonośna. To właśnie ona odpowiada za najbardziej niezwykłą cechę sromotnika.

Dojrzały sromotnik smrodliwy wydziela bardzo intensywną woń przypominającą zapach padliny. Dla człowieka jest ona wyjątkowo nieprzyjemna, jednak dla grzyba ma ogromne znaczenie.

Z owej główki wydobywa się zapach tak srogi, iż niejeden wędrowiec rychło nos zatyka! Lecz cóż to dla sromotnika? On właśnie na ów smrodek liczy – żartobliwie opisują leśnicy z Nadleśnictwa Lipusz.

Nieprzyjemna woń działa jak naturalny wabik. Przyciąga przede wszystkim muchy, które są ważnymi pomocnikami grzyba w rozprzestrzenianiu zarodników.

Owady siadają na pokrytej śluzem główce sromotnika i pobierają znajdującą się tam substancję zawierającą zarodniki. Następnie odlatują, przenosząc je na kolejne miejsca.

W ten sposób sromotnik wykorzystuje muchy do rozsiewania swoich zarodników. To przykład niezwykłego przystosowania w świecie grzybów – zapach, który dla człowieka jest odpychający, dla owadów staje się skutecznym wabikiem.