Widzisz je w lesie? Zostaw. Leżą tam celowo. Leśnicy mówią po co 

Mróz oraz zalegająca pokrywa śnieżna sprawiają, że zimowe miesiące są wyjątkowo wymagające dla zwierzyny leśnej. Ograniczony dostęp do naturalnego pokarmu zmusza zwierzęta, zwłaszcza duże roślinożerne gatunki, do intensywniejszego poszukiwania pożywienia. W takich warunkach łatwo o szkody w młodych uprawach leśnych.

Aby pomóc zwierzynie przetrwać zimę, leśnicy wykładają tzw. drzewa zgryzowe. Są one cennym źródłem pokarmu dla jeleni, saren czy łosi. Dzięki nim zwierzęta mają zapewnioną bazę pokarmową w głębi lasu, co jednocześnie odciąga je od upraw i młodników, gdzie młode drzewka są szczególnie narażone na uszkodzenia.

Jak podkreślają pracownicy nadleśnictwa, drzewa zgryzowe najczęściej pochodzą z drzewostanów przeznaczonych do trzebieży. Oznacza to, że podczas planowych zabiegów pielęgnacyjnych i tak zostałyby one usunięte. Wykładanie ich zimą spełnia więc podwójną rolę: wspiera zwierzynę w trudnym okresie i chroni młode pokolenie lasu.

Pomoc zwierzynie leśnej zimą to temat, który co roku wraca wraz z mrozami i śniegiem. Choć natura w dużej mierze radzi sobie sama, w wyjątkowo trudnych warunkach człowiek. Najważniejszą zasadą jest to, że dokarmianie zwierzyny powinno być systematyczne i prowadzone przez osoby doświadczone, przede wszystkim leśników. Niewłaściwy pokarm lub nagłe przerwanie dokarmiania może wyrządzić więcej szkody niż pożytku.

Najczęściej stosowane formy dokarmiania to paśniki z sianem i suszem, lizawki solne, uzupełniające niedobory minerałów, drzewa i gałęzie zgryzowe, czyli celowo wykładane drzewa stanowiące naturalny pokarm.

Osoby postronne często chcą pomagać, ale nieświadomie mogą zaszkodzić. Należy unikać wykładania chleba, resztek jedzenia czy przetworzonej żywności, dokarmiania zwierząt w pobliżu zabudowań i dróg, płoszenia zwierzyny zimą, gdy każda ucieczka oznacza utratę cennej energii.

Zdjęcia z lasu są dobrym przykładem tego, że nie każda ingerencja w krajobraz oznacza zaniedbanie czy zniszczenie. Wręcz przeciwnie – to element przemyślanej gospodarki leśnej, która łączy ochronę przyrody z odpowiedzialnym zarządzaniem lasami.