Zgwałcona 20-latka błagała o pomoc. Ludzie ją mijali

Kilka miesięcy temu mieszkańcami stolicy, ale i całą Polską, wstrząsnęła historia 25-letniej Białorusinki Lizawiety, która zmarła w wyniku obrażeń po zbiorowym gwałcie. W sieci wylała się wówczas fala hejtu na świadków zdarzenia, którzy mogli w porę zapobiec tragedii, ale tego nie zrobili.

Temat znieczulicy powrócił po zbiorowym gwałcie na 20-letniej studentce. W nocy z 27 na 28 lipca dziewczyna bawiła się w jednym z popularnych warszawskich klubów. Tam poznała obcokrajowca, który zaproponował, że odwiezie ją do domu. 20-latka straciła przytomność w samochodzie, a kiedy się ocknęła, dotykało ją kilku mężczyzn. Zarzuty dotyczące udziału w zbiorowym gwałcie usłyszało sześciu kolmubijczyków.

Czytaj także: 17-latek zgwałcony w toalecie. Horror w popularnym kurorcie

Ofierze udało się uciec od swoich oprawców. Dotarła na przystanek w podwarszawskich Jankach, gdzie zauważył ją kierowca autobusu, który udzielił 20-latce pomocy. Później, w rozmowie z "Faktem", kierowca przyznał:

Jedna rzecz nie daje mi spokoju i myślę, że warto o tym powiedzieć. Ta dziewczyna powiedziała mi, że będąc już na drodze, starała się zatrzymywać samochody. Zrozpaczona, błagała o pomoc. Wszyscy ja omijali, ale nikt się nie zatrzymał. Powiedziała mi, że nawet przed jednym uklękła na jezdni. Tłumaczyła sobie: albo mnie rozjedzie, albo uratuje. I to na nic. Zapytała mnie kilka razy: dlaczego nikt jej nie pomógł (...).

Dlaczego nikt nie pomógł? To pytanie, które często pada, gdy dojdzie do tragedii. Czesław Michalczyk, psycholog kliniczny i psychoterapeuta, w rozmowie z "Faktem" wyjaśnił, że "ludzie boją się problemów" i ulegają zjawisku rozproszonej odpowiedzialności.

Czytaj także: Znalazł pod Warszawą zgwałconą studentkę. Wstrząsająca relacja kierowcy

Osoby skrzywdzone, będące ofiarami przemocy, często nie dostają pomocy od osób postronnych właśnie przez rozproszoną odpowiedzialność — podkreślił ekspert.

Osoby, które nie reagują w sytuacji, gdy ktoś potrzebuje pomocy, znajdują dla siebie różne wytłumaczenia, takie jak pośpiech czy własne problemy. Brak reakcji często wynika ze strachu.

To jest olbrzymi problem psychologiczny i jest on znany od dawna. Są ludzie, którzy w takich sytuacjach reagują natychmiast, ale większość woli nie reagować, myśląc, że zrobi to ktoś inny. Pojawiają się obawy o siebie. Bo nie wiemy, kim jest ta osoba i jak może się zachować — podkreślił psychoterapeuta.

Zdaniem eksperta warto nagłaśniać podobne sytuacje w mediach i powtarzać, jak należy się zachować. Budowaniu społecznej empatii sprzyjają również wszelkie akcje społeczne, dotyczące uwrażliwiania na drugiego człowieka.

Czytaj także: Brutalny gwałt na Polce w Holandii. Policja zabiera głos

Jestem zwolennikiem tego, by poruszać takie trudne tematy, bo zawsze jakieś ziarno trafi na dobry grunt i ktoś może w przyszłości zachować się inaczej niż do tej pory — zaznaczył Czesław Michalczyk.

Rozmówca dziennika podkreślił, że w kryzysowej sytuacji często wystarczy odpowiednia reakcja jednej osoby, a potem dołączają do niej kolejne, które zechcą pomóc.