Czym się różni barszcz biały od żurku? Tego mogliście nie wiedzieć
Trudno wyobrazić sobie wielkanocny stół bez tej tradycyjnej zupy. Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy, że żurek i barszcz biały to różne zupy. Na czym polega różnica?
Wielkanoc za pasem. Polki i Polacy ruszyli do kuchni przygotowywać świąteczne przysmaki. Każda rodzina ma swój ulubiony przepis na tradycyjna zupę. Ale czy wiesz, czy na twoim stole pojawi się barszcz biały czy żurek? Oto odpowiedź.
Czym się różni barszcz biały od żurku?
Podstawową różnicą między tymi przepysznymi daniami jest rodzaj zakwasu użytego do gotowania. Do żurku używa się zakwasu z mąki żytniej, do barszczu natomiast z mąki pszennej. Różnica wydaje się subtelna, ale całkowicie zmienia charakter potrawy. Ponadto barszcz jest często zabielony śmietaną, czemu zawdzięcza swój delikatny smak.
Dodatki do obydwu zup różnią się w zależności od rejonu Polski. Na Śląsku np. tradycyjny żur spożywa się nie tylko w święta, ale także w soboty. Zupa jest gotowana na wędzonce i podawana z ziemniakami. W Wielkopolsce natomiast prym wiodą tzw. "białe kwaśne", czyli biały barszcz gotowany na golonce obficie doprawiony majerankiem.
Skąd wywodzi się żur, a skąd barszcz biały?
Historia tych uwielbianych zup może być zaskakująca. Żur to jedna z najstarszych polskich zup, pierwsze wzmianki o nim pojawiają się już w XV wieku. Słowo "żur" pochodzi z niemieckiego "sauer", co oznacza "kwaśny". Informacje o barszczu białym pojawiają się później i są bardziej skąpe. Zaskakujące, że pierwotnie była to zupa gotowana z łodyg pospolitego chwastu - barszczu pospolitego (nie mylić z trującym barszczem Sosnowskiego).
Legenda głosi, że pomysł gotowania zupy na bazie zakwasu (czyli produktu ubocznego wypieku chleba) zrodził się w głowie skąpego karczmarza-piekarza. Zobowiązał się on nakarmić swojego klienta najgorszą zupą, jaką zdoła przygotować. Zalał stare skórki od chleba woda i dodał resztki z kuchni - m.in. stara wędzonkę. Okazało się, że danie podbiło serce klienta, który przepis na żur zabrał w świat.
