Zielone orzechy włoskie zbiera się zwykle od końca maja do lipca. Dobry orzech powinien być zielony, jędrny i miękki w środku. Można to łatwo sprawdzić: wystarczy wbić w owoc wykałaczkę albo dużą igłę. Jeśli przechodzi bez oporu, a z orzecha wypływa sok, nadaje się na nalewkę.
Przed krojeniem warto założyć rękawiczki. Sok z zielonych orzechów mocno barwi skórę i zostawia trudne do usunięcia plamy. Owoców nie należy obierać, bo to właśnie zielona skórka odpowiada za ciemny kolor, aromat i charakterystyczną gorycz orzechówki.
Klasyczna nalewka z orzecha włoskiego. Przepis
Do przygotowania klasycznej orzechówki potrzeba 1,5 kg zielonych orzechów włoskich, 500 ml spirytusu 95 proc., 500 ml przegotowanej i ostudzonej wody oraz około 300-500 g cukru. Ilość cukru można dopasować do smaku: mniej da bardziej wytrawną nalewkę, więcej złagodzi jej gorycz.
Jak zrobić nalewkę z orzechów włoskich? Umyte i osuszone zielone orzechy należy pokroić na ćwiartki albo mniejsze kawałki, a potem przełożyć do dużego, wyparzonego słoja. Owoce powinny wypełniać naczynie najwyżej do 3/4 wysokości. Następnie zalewa się je spirytusem rozcieńczonym przegotowaną wodą w proporcji 1:1, tak aby były całkowicie przykryte.
Słój trzeba szczelnie zamknąć i odstawić w ciemne miejsce na kilka tygodni. Co kilka dni warto nim potrząsnąć. W tym czasie nalewka zacznie ciemnieć i nabierać intensywnego aromatu. Po maceracji alkohol zlewamy do osobnego naczynia, a pozostałe owoce zasypujemy cukrem.
Gdy orzechy puszczą syrop, należy połączyć go z odlanym wcześniej alkoholem. Nalewkę trzeba dokładnie wymieszać, przefiltrować przez gazę albo filtr do kawy i przelać do butelek. Orzechówka powinna dojrzewać przez kilka miesięcy.
Jakie właściwości ma orzechówka?
Orzechówka tradycyjnie bywa stosowana przy dolegliwościach trawiennych, zwłaszcza po ciężkim posiłku, przy uczuciu przejedzenia lub niestrawności. Trzeba jednak pamiętać, że to alkohol, a nie lek. Nie należy pić jej kieliszkami ani traktować jako stałego sposobu na problemy żołądkowe.
