Dawid Podsiadło: Zrewanżowałbym się za krzywdę wyrządzoną moim bliskim

Dawid Podsiadło: Wydaję mi się, że tak. Wciąż się rozwijam i nie stoję w miejscu. Myślę, że włożyłem więcej pracy w moją nową płytę, chociaż z drugiej strony nie zrezygnowałem z tego, co charakteryzowało mój pierwszy krążek. Wiele kompozycji powstało w tym samym czasie, więc łatwo można dostrzec podobieństwo między nimi.

Tytuły zostały wzięte z gry "Final Fantasy VIII", w której pewna kobieta mówi głównemu bohaterowi, czym dla niej jest. Stwierdza, że jest komfortem i szczęściem oraz rozdrażnieniem i rozczarowaniem.

Oczywiście, że tak. Na konsoli ostatnio przeszedłem „The Last of Us”. Jestem tym bardzo usatysfakcjonowany [śmiech].

Dziękuję [śmiech]. Wracając do tytułów moich płyt, to nie jest obserwacja tego, co się dzieje na rynku muzycznym. Trzecią solową płytę nazwę zupełnie inaczej. Może użyję jednego słowa [śmiech].

Bohater, w którego się wcieliłem, przeżywa symboliczny sąd ostateczny. Wszystkie osoby, które skrzywdził wcześniej w życiu, mają możliwość, żeby mu się zrewanżować. Postać, w którą się wcieliłem, dochodzi jednak w pewnym momencie do wniosku, że idzie w złą stronę i powinna naprawić swoje błędy. Wracając jednak do pytania - raczej nie miałem okazji nikogo obronić fizycznie przed aktem przemocy. Chyba, że rzucanie się śnieżkami w podstawówce zalicza się do tej kategorii [śmiech]. Chociaż to były pojedyncze rzuty i ucieczka. Ale jak myślę czasami o tym, że ktoś miałby skrzywdzić moich bliskich, to jestem pewien, że bym się zrewanżował.

Bardzo dużo młodych zespołów wysyła mi swoje utwory. Chcą na przykład wystąpić jako support przed moim koncertem. Cieszą mnie takie zapytania. Chcę wspierać młodą, polską energię. Prośby młodych muzyków realizuję w mojej audycji radiowej. Tam puszczam kawałki młodych twórców. Często też zapraszam kapele do studia, żeby powiedziały o swojej muzyce. Lubię pomagać młodym artystom i staram się w miarę możliwości to robić.

Pracowałem przez trzy tygodnie w studiu nagraniowym i wtedy zauważyłem, że rosną mi jakieś dziwne włosy na twarzy. Mój kumpel i współzałożyciel zespołu Curly Heads, Oskar Bała powiedział wtedy, żebym zgolił to wszystko na dole i zostawił wąsy. Zapewniał, że "będzie spoko".

Nie jestem pewien, pewnie to by zależało od tego, w jakich okolicznościach bym odpadł. Ale pamiętam, że podobne pytanie zadał mi w trakcie drugiej edycji chyba Kuba Wojewódzki. Wtedy stwierdziłem, że to moja ostatnia próba. Czy tak by było rzeczywiście? Nie wiem. Najważniejsze, że nie muszę się tym dziś martwić.

Na pewno do pewnego stopnia tak, ale nie rozpamiętuję tego.

Jestem zakochany.

Nienawidzę biegać. Ale jeśli mówimy ogólnie o ucieczce, to jasne, chciałbym. I myślę, że kiedyś ucieknę. Ale samochodem, z muzyką, McDonaldem co kilkaset kilometrów, hot dogiem ze stacji i przemyśleniami.

Już jakiś czas temu zauważyłem, że woda sodowa najczęściej uderza nie osobom popularnym, ale tym, które znajdują się w jej otoczeniu. Rykoszetem obrywa się jednak tym pierwszym. No i klops! Słyszą, że są zerami, przegranymi, gwiazdkami, którym uderzyła sodóweczka. Tymczasem jeśli pracujesz na 100 procent, żyjesz z dnia na dzień, nie ma możliwości, żeby przewróciło ci się w głowie.

Już teraz sporadycznie gdzieś tam się pojawia. Chociażby gdy śpiewałem w kawałku "Niedopowieści" Patricka the Pana, on znalazł ten instrument i powiedział do mnie: zagraj nam. Tak też zrobiłem.

To połączenie dwóch wyrazów „pas” oraz „tempomat”, które w takiej samej kolejności występują w piosence. Moja dziewczyna nie mogła zrozumieć, co ja tam śpiewam w tej zwrotce. W końcu spytała, co to jest „pastempomat”? Uznałem, że trzeba uhonorować pytanie mojej wybranki i ten dziwny zwrot wrzuciłem do tytułu.

Na mojej nowej płycie w utworze "Pastempomat" Karolina pomaga mi ponownie, ale faktycznie, pozostałe teksty napisałem sam. Co mnie skłoniło do tego? Chyba po prostu byłem gotowy, żeby spróbować. Wiedziałem, że nadszedł czas, bym zaczął o czymś mówić, o czymś bardziej konkretnym. Własnymi słowami.

Nie chcę o tym mówić.

Dostałem bardzo ciekawą propozycję od sieci, z której od wielu lat korzystam. W tej kampanii brali udział praktycznie sami moi idole, bohaterowie, albo po prostu postaci, które są dla mnie ważne. Czułem się wręcz wyróżniony, że się przydam. Nie muszę też chyba wspominać o tym, że wynagrodzenie za udział w takiej reklamie potrafi przekonać. W połączeniu z wcześniejszymi argumentami doszedłem do wniosku, że podejmę to wyzwanie.

Nie. Przynajmniej nie takie, które by mnie mocno zabolały. Nieprzyjemnych jest naprawdę bardzo niewiele.

Rozmawiał: Bartosz Boruciak