Fidel Castro miał co wspominać

Ta wizyta nie mogła dotyczyć tylko urzędniczej stolicy. Fidel Castro zawitał też do zakładów produkcyjnych robotniczego Krakowa.

Z mroźnej Polski na Kubę w styczniu 1975 r. przyleciał I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. Co odnotowali ówcześni kronikarze, Polak odwiedził ośrodek wydobycia rudy niklu w prowincji Oriente. Przy okazji mógł zapalić i przejechać się limuzyną.

Dziesięć lat później kolejny polski dygnitarz odwiedził Fidela na jego wyspie. Gen. Jaruzelski w krótkim rękawku, ale "El comandante" w pełnym mundurze. Co my mieliśmy z tych wszystkich wizyt? Ano pomarańcze. Wymieniliśmy je na węgiel. Nie wiemy, jak nasze czarne złoto, ale z pamięci możemy przyznać, że pomarańcze były gorzkie, zielone i włókniste.

W 1997 r. Fidel Castro odwiedził Watykan i ówczesnego papieża, Jana Pawła II. Była to konieczność w związku z planowanym na kolejny rok wyjazdem Ojca Świętego do Hawany.

Stało się. Jan Paweł II spełnił wieloletnie marzenie i dotarł z pielgrzymką na Kubę. Schorowany Ojciec Święty znalazł w Castro troskliwego gospodarza. Papieża-Polaka witało 15 tys. osób.

Choć wszyscy znali go jako Brodacza - tak potocznie wyrażali się o nim Kubańczycy - to Fidel nie zawsze nosił taki bujny zarost. Pozując do zdjęcia na komisariacie w 1953 r. (zatrzymany za akt terroryzmu), miał co najwyżej podwójny podbródek. 10 lat później (zdjęcie z prawej) już bardziej typowa fotografia Castro.

Fidel Castro znany był z zamiłowania do cygar. Nie rozstawał się z nimi aż w 1986 roku. Wówczas przestał je palić ze względów zdrowotnych. Mówić mógł o nich jednak do końca życia.

Argentyńczyk Ernesto Rafael Guevara de la Serna i Kubańczyk Fidel Alejandro Castro Ruz byli dobrymi kompanami aż do 1965 r. Walczyli razem, zabijali razem i wspólnie rozstawiali po kontach kubańska opozycję. Potem facet znany z milionów wyprodukowanych w Azji koszulek opuścił Kubę i dwa lata później zginął w boliwijskiej dżungli. To jego działania zbliżyły Castro do Związku Radzieckiego. Na polecenie Fidela jeździł nawet do Afryki i tam podburzał miejscowych przeciw kapitalistycznym kolonizatorom.

Gdy Fidel Castro był dzieckiem, napisał list do prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta, podpisując się "twój przyjaciel". Jeszcze w 1959 r. twierdził, że ani on, ani jego ludzie, nie są komunistami. Nie znał ani Marksa, ani Lenina. Dopiero gdy zaczął tracić grunt pod nogami, sięgnął do kapelusza z ideologiami i wyciągnął z niego towarzysza Chruszczowa. Przez lata tak mocno uzależnił Kubę od ZSRR, że gdy Związek zaczął się rozpadać, gospodarka Kuby boleśnie to odczuła.

Castro był fanem baseballa. Bardzo dużym fanem. W latach 40. ubiegłego wieku chciało go kilka kubańskich drużyn. W 1944 r. zdobył nawet nagrodę za atletyczne zdolności.

Ostatnim przywódcą państwa, jaki miał okazję spotkać się z Castro, był prezydent Portugalii. Marcelo Rebelo de Sousa odwiedził Hawanę niemal dokładnie miesiąc przed śmiercią Fidela. Oficjalnie podano, że głównym tematem rozmowy było przegłosowanie w ONZ rezolucji potępiającej embargo USA wobec Kuby. Po raz pierwszy od 25 lat Stany Zjednoczone wstrzymały się od głosu.