Życie na wysypisku śmieci. To dom dla 3 tys. rodzin

To niezwykłe, że coś, co jedni uważają za bezwartościowe śmieci, inni traktują jako zasoby, dzięki którym mogą przeżyć. Skala nierówności społecznej jest uderzająca i szokująca. Widać to najbardziej w miejscu takim jak to, gdzie od rana do wieczora setki dzieci narażają zdrowie, przeczesując góry śmieci. Chociaż dla nich to o wiele więcej.

Rodziny nie tylko tam zarabiają, ale również tam żyją. Niektóre dzieci nie znają innego życia, niż między stosami śmieci. Warunki mają koszmarne: bród, smród, bakterie. Rodziny nie mają dostępu do opieki medycznej, czy choćby czystej wody do picia.

Niektóre dzieci wydają się szczęśliwe i beztroskie. Byłoby to pokrzepiające, gdyby nie fakt, że najprawdopodobniej wynika to z tego, że nie mają żadnego punktu odniesienia. Nie wiedzą, jak życie może wyglądać, więc cieszą się tym, które mają.

Dzieci czasem poruszają się boso po wysypisku. Kończy się to licznymi urazami, bo - jak można się domyślać - podłoże pełne jest ostrych przedmiotów. Wspinanie się po górach śmieci również nie należy do bezpiecznych czynności. Ale takie właśnie jest ich życie...

Na terenie wysypiska znajduje się nawet szkoła, w której lepiej wyedukowani rodzice uczą dzieci podstaw czytania i pisania. Większość dorosłych pogodziła się ze swoim losem. Nieliczni, którym udało się wydostać z wysypiska, czasem wracają, by pociągnąć za sobą innych.

Powstała nawet specjalna organizacja, która otworzyła na terenie wysypiska coś na kształt domu kultury, gdzie próbuje pomóc dzieciom. Chce je wyrwać stąd i dać im szansę na życie w lepszych warunkach.