Niezwykłe odkrycie polskich badaczy w Albanii. Pierwsza taka świątynia
Pozostałości dużej świątyni hellenistycznej w północnej Albanii odkryli badacze z Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu w Tiranie. To pierwsza świątynia iliryjska odkryta w tym regionie oraz kolejny krok w badaniach nad tzw. zaginionym miastem - poinformowało UW.
Odkrycia dokonano we wsi Bushat, około 10 km na południe od Szkodry. Jak podaje PAP, to właśnie tam znajdują się pozostałości dużego iliryjskiego ośrodka osadniczego.
Stanowisko to jest jednym z nielicznych w Europie przykładów "zaginionego miasta". Może to być starożytna Bassania, jednak archeolodzy nadal poszukują przekonujących dowodów na poparcie tej tezy.
To ufortyfikowane miasto położone było na obszarze dawnej Ilirii (obecnej Albanii). Po opuszczeniu w III wieku n.e. erodowało. Pozostałości miasta ponownie odkryli w 2018 r. archeolodzy z Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego oraz z Uniwersytetu w Tiranie. Gdy ruszyły pierwsze wykopaliska, naukowcy odsłonili m.in. solidne mury obronne i fragmenty budowli.
Pozostałości świątyni w północnej Albanii
W zakończonym sezonie wykopalisk archeolodzy skupili się na miejskiej akropoli, gdzie odsłonięto fundamenty prostokątnej budowli o wymiarach 13,6 × 9,6 m. Jej proporcje odpowiadają klasycznym świątyniom greckim.
Sądząc po lokalizacji budowli na szczycie wzgórza oraz jej orientacji względem stron świata, możemy uznać, że są to pozostałości świątyni, która od IV do II wieku p.n.e. wieńczyła akropolę miasta. W trakcie prac częściowo odsłonięto również mur obronny otaczający wzgórze, stanowiący zarazem tzw. temenos świątynny – podkreślił prof. Piotr Dyczek, dyrektor Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej UW, cytowany w komunikacie uczelni.
Według Uniwersytetu Warszawskiego odkrycie tej świątyni ma kluczowe znaczenie dla badań nad kulturą iliryjską. To pierwsza taka świątynia zlokalizowana w północnej części Albanii.
Obok ruin świątyni Rzymianie wznieśli niewielką budowlę, która funkcjonowała przez prawie 100 lat. Był to ważny punkt obserwacyjny pozwalający na kontrolowanie rozległego obszaru - od Szkodry po antyczne Lissosos i wybrzeże Adriatyku.