Ostatnie słowa ks. Popiełuszki. Jego matka "skamieniała"

19 października 1984 roku funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa porwali, a później zamordowali ks. Jerzego Popiełuszkę. Sprawa szybko wyszła na jaw prawdopodobnie z uwagi na to, że uprowadzony razem z kapłanem jego kierowca zdołał uciec.

Krótko przed tym zdarzeniem duchowny wygłosił rozważania różańcowe w Bydgoszczy. Było to jego ostatnie publiczne wystąpienie. Serwis kosciol.wiara.pl podkreśla, że zawierało ono wiele istotnych treści, które stanowiły kwintesencję jego nauczania.

Ks. Popiełuszko mówił choćby o rozumieniu prawdy i sprawiedliwości, a także o konieczności zachowania wierności prawdzie. Przypominał, że od wieków nieprzerwanie trwa walka z prawdą.

Zwyciężać zło dobrem to zachować wierność Prawdzie. Prawda jest bardzo delikatną właściwością naszego rozumu. Dążenie do prawdy wszczepił w człowieka Pan Bóg. Stąd w człowieku jest naturalne dążenie do prawdy i niechęć do kłamstwa. Prawda, podobnie jak sprawiedliwość, łączy się z miłością, a miłość kosztuje – prawdziwa miłość jest ofiarna, stąd i prawda musi kosztować. Prawda zawsze ludzi jednoczy i zespala. Wielkość Prawdy przeraża i demaskuje kłamstwa ludzi małych, zalęknionych. Od wieków trwa nieprzerwanie walka z prawdą. Prawda jest jednak nieśmiertelna, a kłamstwo ginie szybką śmiercią. Stąd też, jak powiedział zmarły prymas Kardynał Wyszyński, ludzi mówiących w prawdzie nie trzeba wielu. Chrystus wybrał niewielu do głoszenia prawdy, tylko słów kłamstwa musi być dużo, bo kłamstwo jest detaliczne i sklepikarskie, zmienia się jak towar na półkach - zaznaczał, cytowany przez kosciol.wiara.pl.

Odnosił się też do cnoty męstwa. - Aby zwyciężać zło dobrem, trzeba troszczyć się o cnotę męstwa. Cnota męstwa jest przezwyciężeniem ludzkiej słabości, zwłaszcza lęku i strachu. Chrześcijanin musi pamiętać, że bać się trzeba tylko zdrady Chrystusa za parę srebrników jałowego spokoju. Chrześcijaninowi nie może wystarczyć tylko samo potępienie zła, kłamstwa, tchórzostwa, zniewalania, nienawiści, przemocy, ale sam musi być prawdziwym świadkiem, rzecznikiem i obrońcą sprawiedliwości, dobra, prawdy, wolności i miłości. O te wartości musi upominać się odważnie dla siebie i dla innych - zaznaczał.

W dniu, w którym miał się stać ofiarą brutalnej przemocy, ks. Popiełuszko mówił, że człowiekowi przemocy nie wolno stosować. To niewątpliwie bardzo znamienne słowa tego duchownego.

Każdy przejaw przemocy dowodzi moralnej niższości. Najwspanialsze i najtrwalsze walki, jakie zna ludzkość, jakie zna historia, to walki ludzkiej myśli; najnędzniejsze i najkrótsze to walki przemocą. Idea, która potrzebuje broni, by się utrzymać, sama obumiera. Idea, która utrzymuje się tylko przy użyciu przemocy, jest wypaczona. Idea, która jest zdolna do życia, podbija sobą; za nią spontanicznie idą miliony. Solidarność dlatego tak szybko zadziwiła świat, że nie walczyła przemocą, ale na kolanach, z różańcem w ręku, przy polowych ołtarzach, upominała się o godność ludzkiej pracy, o godność i szacunek dla człowieka. O te wartości wołała bardziej niż o chleb powszedni - przekazał (cytat za kosciol.wiara.pl).

Ten sam serwis podkreśla, że właśnie w tych rozważaniach padły ostatnie publicznie wygłoszone słowa księdza Jerzego Popiełuszki:

Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy - nawoływał.

Ostatnie słowa syna wspominała też Marianna Popiełuszko. W rozmowie z włoskim dziennikiem "L'Osservatore Romano" ujawniła, jak zachował się przy okazji ostatniej wizyty w rodzinnym domu. - Zostawił mi do zacerowania swoją sutannę, mówiąc: "Zabiorę ją następnym razem. Jeżeli nie, to będziesz miała po mnie pamiątkę". A żegnając nas, powiedział: "Pamiętajcie, jeśli umrę, nie opłakujcie mnie" - relacjonowała.

Skamieniałam, bo nigdy nie mówił w taki sposób - podkreślała matka księdza.

30 października 1984 roku w dzienniku telewizyjnym przekazano, że z Wisły pod Włocławkiem wyłowiono ciało ks. Popiełuszki. Zwłoki były zmasakrowane - rodzina zidentyfikowała je na podstawie znaków szczególnych.

W tzw. procesie toruńskim, dotyczącym zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki, Grzegorz Piotrowski został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Taki sam wyrok otrzymał jego przełożony, wiceszef IV Departamentu MSW Adam Pietruszka. Leszek Pękala usłyszał karę 15 lat więzienia, a Waldemar Chmielewski – 14 lat. Żaden z nich nie odbył pełnej kary: Piotrowski opuścił więzienie w 2001 roku, Pietruszka w 1995 roku po dziesięciu latach, Chmielewski w 1993 roku po ośmiu, a Pękala już w 1990 roku po pięciu latach.

W opinii publicznej dominowało przekonanie, że sprawcy porwania i zabójstwa działali nie samodzielnie, lecz na rozkaz lub za wiedzą swoich zwierzchników. Nigdy jednak nie zdołano tego formalnie udowodnić.

Ksiądz Jerzy Popiełuszko został pochowany przy kościele św. Stanisława Kostki, a jego grób szybko stał się celem licznych pielgrzymek, które odwiedziły już miliony wiernych. W 2009 roku duchowny został beatyfikowany, a uroczysta msza beatyfikacyjna odbyła się w czerwcu 2010 roku w Warszawie. W 2014 roku natomiast rozpoczął się jego proces kanonizacyjny.