Rolnicy mówią o masowych nalotach. Mają dość

• Na polach w rejonie Biebrzy i Narwi ptaki masowo niszczą zboża, rzepak i łąki.
• Obecne przepisy nie przewidują odszkodowań za szkody wyrządzane przez ptaki.
• Rolnicy czekają na nowelizację prawa, ale prace legislacyjne utknęły.

W rejonie podmokłych terenów nad Biebrzą i Narwią rolnicy mierzą się z nasilającymi się nalotami ptaków. Z opisu sytuacji wynika, że stada liczą setki, a nawet tysiące osobników i w krótkim czasie potrafią zniszczyć duże połacie zasiewów. Jak podaje serwis Agro News, problem narasta z roku na rok i przestał być incydentem — wpływa na opłacalność produkcji w całym pasie pól przy rozlewiskach.

Największe spustoszenia widać w pszenicy, która jest pierwszym celem żerujących ptaków. Gdy ziarna brakuje, stada przenoszą się na rzepak, pszenżyto, a nawet na łąki, które ptaki ogołacają niemal do zera. Wczesną wiosną dominują gęsi, coraz częściej pojawiają się też żurawie. Te ostatnie potrafią szczególnie uszkadzać kukurydzę w fazie wschodu, co przekłada się na realny spadek plonu jeszcze przed wejściem roślin w wegetację.

To już nie pojedyncze stada, lecz masowe naloty, które w krótkim czasie potrafią zniszczyć znaczną część plantacji. Rolnicy podkreślają, że obecne prawo nie przewiduje rekompensat za szkody wyrządzane przez ptaki, w przeciwieństwie do strat po bobrach czy żubrach. W praktyce zostają sami z kosztami. Jeden z gospodarzy cytowanych przez serwis Agro News wyliczył, że na dziesięciu hektarach straty sięgnęły co najmniej 8 tys. zł, a przy intensywnych nalotach kwoty bywają wyższe. Na narastający problem zwraca uwagę Krajowa Rada Izb Rolniczych.

Szkody te mają charakter masowy i w wielu przypadkach przekraczają możliwości ochrony upraw przez samych rolników. Obecne przepisy nie przewidują skutecznego mechanizmu rekompensaty, co powoduje, że producenci rolni ponoszą straty niezależne od swojej działalności — powiedział Wiktor Szmulewicz, prezes KRIR.

Pojawiły się projekty nowelizacji, które miały rozszerzyć odpowiedzialność Skarbu Państwa na szkody powodowane przez ptaki najczęściej żerujące na polach. Jak wynika z relacji Agro News, prace legislacyjne się zatrzymały i zapowiadanych rozwiązań nadal brak. Jednocześnie wiele gatunków objęto ochroną, co ogranicza możliwości odstraszania i regulacji liczebności. To potęguje napięcia między ochroną przyrody a realiami gospodarstw rolnych, które co sezon liczą coraz większe straty.

Choć dziś najgłośniej mówi się o Podlasiu, podobne sygnały napływają z innych regionów. Zmiany w migracjach i dłuższe okresy żerowania sprawiają, że presja ptactwa może rosnąć. Bez systemowych rozwiązań i jasnych zasad rekompensat rolnicy pozostaną z kosztami sami, a naloty ptaków z epizodu staną się stałym czynnikiem ryzyka dla produkcji rolnej.