Te enzymy potrafią rozkładać plastik. Naukowcy znaleźli ich aż 12 

• Naukowcy z Uniwersytetu w Aarhus przebadali miliony bakterii pochodzących z kilku środowisk.
• Enzymy mogą rozkładać poliuretan stosowany m.in. w materacach oraz nylon obecny w odzieży i sieciach rybackich.
• Przemysłowe wykorzystanie odkrycia wymaga dalszych badań i prawdopodobnie połączenia kilku metod recyklingu.

Zespół opisał wyniki badań na łamach magazynu "Angewandte Chemie". Próbki pochodziły z wysypiska w Kenii, tropikalnego zoo Randers Regnskov, jelit larw oraz kompostownika w pobliżu Aarhus. Naukowcy szukali mikroorganizmów, które przystosowały się do trudnych warunków i potrafią wytwarzać przydatne enzymy.

Badacze zastosowali bioprospekcję, czyli poszukiwanie w przyrodzie organizmów i materiału genetycznego o możliwym zastosowaniu w nauce lub przemyśle. Takie podejście zastąpiło przeszukiwanie baz genetycznych pod kątem sekwencji podobnych do znanych enzymów, które według zespołu nie daje wystarczająco dobrych rezultatów.

Bakterie połączono z cząsteczkami naśladującymi wiązania obecne w poliuretanie i nylonie. Jeśli mikroorganizm zawierał odpowiedni enzym, próbka zaczynała świecić. Technika FACS pozwalała analizować do 10 tys. komórek na sekundę i oddzielać te, które wykazywały poszukiwaną aktywność.

Najlepsze wyniki uzyskał CCPUR1, enzym pochodzący z bakterii Chelatococcus composti. Potrafi przyłączać duże polimery, zachowuje stabilność oraz lepiej od pozostałych kandydatów znosi wysoką temperaturę i kontakt z rozpuszczalnikami. Kompost może osiągać nawet 80 st. C, dlatego żyjące w nim mikroorganizmy są przystosowane do wymagającego środowiska.

To było jak trzystopniowa rakieta, w której stopniowo zawężaliśmy wybór. Najpierw znaleźliśmy bakterie zdolne do rozkładania fluorescencyjnego materiału modelowego. Następnie wyizolowaliśmy enzymy odpowiedzialne za ten proces, a na końcu testowaliśmy je na coraz bardziej realistycznych materiałach – wyjaśnił Malthe Kjar Bendtsen z Uniwersytetu w Aarhus, cytowany przez PAP.

Naukowcy rozważają stworzenie zestawu selektywnie działających enzymów. Taki koktajl najpierw usuwałby poliuretan, a później nylon. Droga do zastosowania tej metody w zakładach pozostaje jednak długa. Reakcje enzymatyczne mogą wymagać wsparcia mechanicznego i chemicznego rozkładu tworzyw, choć ich zaletą są niższe temperatury i ciśnienia.