To nie fotomontaż. "Natura jest niesamowita"
Na facebookowym profilu Polskie Parki Narodowe opublikowano wyjątkowe zdjęcia ze starcia dwóch drapieżników. Kto wygrał pojedynek?
Agresywne zachowanie podczas spotkania dorosłego samca rysia z dorosłym samcem wilka
Związek Pracodawców Polskich Parków Narodowych opublikował w sieci odpowiedź na częste pytania internautów: "czy ryś z wilkiem koegzystują pokojowo, czy raczej stwarzają dla siebie zagrożenie?". Jak się okazuje, trudno jest udzielić jednoznacznej odpowiedzi, gdyż drapieżniki zazwyczaj nie wchodzą sobie w drogę, jednak zdarzają się wyjątki.
Z reguły ta koegzystencja przebiega bezkonfliktowo. Na zjawisko pokojowego współwystępowania rysia i wilka (np. na terenie Puszczy Białowieskiej) naukowcy zwracali uwagę już w latach 90. Najnowsze, prowadzone w Polsce badania nad tymi ssakami wskazują, że dzielenie przez wilki i rysie tych samych areałów nie musi prowadzić do zachować antagonistycznych – okazuje się, że jest wręcz przeciwnie - czytamy na profilu Polskich Parków Narodowych.
Do obszernej odpowiedzi na pytanie internautów załączono zdjęcia z pojedynku rysia z wilkiem. "Natura jest niesamowita" - komentują pracownicy Wdeckiego Parku Krajobrazowego.
"Agresywne zachowanie podczas spotkania dorosłego samca rysia z dorosłym samcem wilka", "Walka dwóch drapieżników. Rysiowi udaje się przewrócić wilka na grzbiet i zaatakować jego brzuch" - czytamy pod zdjęciami.
Trzeba przyznać, że zdjęcia drapieżników robią wrażenie.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Zobacz także: Dzik kontra wilk. Zaskakujące nagarnie z polskiego lasu
Przyrodnicy dodają, że ryś i wilk zazwyczaj koegzystują pokojowo, co ma zapewne związek z wykorzystaniem przez nie przestrzeni w różnym czasie, a także z nieco odmienną strategią polowań obu tych drapieżników. Wilk jest długodystansowcem - ściga swą zdobycz, licząc na jej wyczerpanie, często zaganiając ją w miejsce dogodne do ataku, np. wąwóz, czy podnóże wzniesienia. Zabija wycieńczone ucieczką zwierzę, zwykle przegryzając pachwinę (np. jelenia) i doprowadzając do wykrwawienia się zdobyczy.
Ryś zbliża się do swej ofiary powoli, starając się pozostać niezauważony, wykorzystując do zamaskowania swej obecności nierówności terenu, wykrotu, krzewów, leżących pni, skałek itp. Dopada ją w kilku skokach, wskakuje na jej na grzbiet i chwyta zębami za gardło, co prowadzi do uduszenia/wykrwawienia ofiary.
Ryś ogólnie rzecz biorąc, jest gatunkiem rzadko atakowanym przez inne drapieżniki. Z naturalnych czynników wpływających na jego liczebność najistotniejszym jest brak pokarmu, choroby i pasożyty (wewnętrzne i zewnętrzne) - informuje Związek Pracodawców Polskich Parków Narodowych.
