"Uszy" na drzewach. Leśnicy mówią, co to oznacza
Ten grzyb spotykany jest na gałęziach dzikiego bzu, a także, choć rzadziej, na pniach i gałęziach drzew i krzewów liściastych, np. klonu jesionolistnego. Leśnicy pokazali zdjęcie ucha bzowego inaczej nazywanego jako ucho Judasza.
Wiele grzybów zasiedla jedynie ściśle określone gatunki drzew lub krzewów. Dąb ma swój ozorek, a bez czarny – ucho. Na żywych bądź martwych okazach tego krzewu owocuje ucho bzowe zwane też uchem judaszowym.
Grzyb ten owocuje cały rok, ale najłatwiej o zbiory późną jesienią i zimą, kiedy nie przeszkadzają liście. Swoim kształtem przypomina ludzkie ucho. Stąd nazwa. Ma cienki, prześwitujący miąższ i galaretowatą, chrząstkowatą konsystencję.
Ucho bzowe jest grzybem jadalnym. Ponieważ swoim smakiem przypomina chińskie grzybki mun, wykorzystuje się go do przyrządzania potraw kuchni wschodnioazjatyckiej. Według tradycyjnej medycyny chińskiej zawarte w nich związki łagodzą objawy przeziębień i chorób płuc. Grzybki mun przyczyniają się też do zmniejszania krzepliwości krwi i lepszego jej krążenia w żyłach. W innych krajach suszone uszy bzowe stosuje się też jako dodatek do sosów i mięs.
Ucho bzowe ma miseczkowaty kształt, z wiekiem bardziej nieregularny, pofałdowany, przypominający małżowinę uszną, stąd nazwa. Najczęściej rośnie na dzikim bzie, ale również na innych drzewach i krzewach liściastych. Ciekawostka: Nazwa łacińska Auricularia auricula-judae "auricula-judae" znaczy - ucho Judasza. Judasz podobno powiesił się na drzewie dzikiego bzu - informują leśnicy z Nadleśnictwa Hajnówka (woj. podlaskie).
Ucho bzowe podczas upałów kurczy się, z kolei po deszczu wraca do postaci przedstawionej na zdjęciu. Podobnie jest po ususzeniu. Twarde owocniki po dodaniu wody wracają do właściwej wielkości i kształtu, ponownie stają się galaretowate.
Leśnicy podkreślają, że mimo iż ucho bzowe jest grzybem jadalnym nie powinno się go zbierać w rejonach przemysłowych, ponieważ kumuluje w swoich owocnikach zanieczyszczenia.
