Zaskakujące odkrycie na planetoidzie Ryugu. Nie powinno go tam być

• W próbce z Ryugu znaleziono minerał djerfisherite, niespotykany dotąd w tego typu obiektach.
• Odkrycie podważa dotychczasowe założenia o jednorodności planetoidy.
• Badania prowadzi zespół z Uniwersytetu w Hiroszimie, wyniki opublikowano w "Meteoritics & Planetary Science".

Planetoida Ryugu, cel japońskiej misji Hayabusa 2, od 2020 r. dostarcza naukowcom cennych próbek. Materiał zebrany przez sondę trafił do laboratoriów na całym świecie, gdzie jest szczegółowo analizowany. Ryugu to planetoida klasy C, bogata w węgiel i związki węgla, podobna do meteorytów zwanych chondrytami węglistej grupy CI.

Zespół z Uniwersytetu w Hiroszimie natrafił w jednej z próbek na minerał o nazwie djerfisheryt. To siarczek żelaza i niklu z potasem, dotąd nieznany w chondrytach węglistej grupy CI. Jego obecność zaskoczyła badaczy, ponieważ taki minerał zwykle powstaje w zupełnie innych warunkach niż te, które panowały na Ryugu.

Jak podkreślił prof. Masaaki Miyahara, odkrycie sugeruje, że materia o różnych historiach mogła się mieszać we wczesnych fazach Układu Słonecznego. Alternatywnie, Ryugu mogła doświadczyć nieznanych dotąd, specyficznych warunków lokalnych. To podważa dotychczasowe przekonanie o jednorodnej budowie planetoidy.

To tak, jakby znaleźć nasiono tropikalne w lodach Arktyki. Wskazuje to na nieoczekiwane środowisko lokalne albo długodystansowy transport we wczesnym etapie istnienia Układu Słonecznego - tłumaczy prof. Masaaki Miyahara, cytowany przez Polską Agencję Prasową.

Naukowcy rozważają dwa scenariusze: minerał mógł dotrzeć na Ryugu z zewnątrz podczas formowania się ciała macierzystego lub powstał na miejscu, gdy temperatura przekroczyła 350 stopni Celsjusza. Zespół skłania się ku tej drugiej opcji. Kolejne analizy innych próbek mają pomóc rozwiązać tę zagadkę.

Planetoida Ryugu powstała ok. 1,8–2,9 mln lat po narodzinach Układu Słonecznego. Jej badania mogą rzucić nowe światło na procesy, które kształtowały pierwotne ciała niebieskie. Wyniki prac zespołu z Hiroszimy opublikowano w prestiżowym czasopiśmie naukowym.