Zmarł prof. Andrzej Paczkowski. Wybitny historyk miał 87 lat

• Prof. Andrzej Paczkowski zmarł w sobotę.
• Był wybitnym historykiem oraz działaczem opozycji w PRL.
• Informację przekazał publicznie prof. Antoni Dudek.

W sobotę 3 stycznia zmarł Andrzej Paczkowski, jeden z najbardziej cenionych znawców powojennej historii Polski. Był nie tylko uznanym uczonym i wykładowcą akademickim, lecz także aktywnym uczestnikiem życia publicznego – w czasach PRL zaangażowanym w działalność opozycyjną, a po 1989 roku współtworzącym instytucje pamięci narodowej. Poza pracą naukową pasjonował się alpinizmem.

Informację o śmierci profesora przekazał Antoni Dudek, podkreślając jego ogromny wpływ na kolejne pokolenia badaczy. W emocjonalnym wpisie zwrócił uwagę, że wraz z odejściem Paczkowskiego zamyka się dla niego ważny etap życia naukowego.

Andrzej Paczkowski urodził się 1 października 1938 roku w Krasnymstawie. Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie ukończył studia w 1960 roku. Stopień doktora uzyskał w 1966 roku, a habilitację dziewięć lat później. Tytuł profesora otrzymał w 1991 roku, co zwieńczyło wieloletnią, konsekwentnie rozwijaną karierę naukową.

Pierwsze lata zawodowe związał z Instytutem Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Następnie pracował w Bibliotece Narodowej, by w latach 80. dołączyć do Instytutu Historii PAN. Równolegle prowadził intensywne badania nad najnowszymi dziejami Polski, zwłaszcza nad okresem powojennym i mechanizmami funkcjonowania władzy w PRL.

W realiach Polski Ludowej Paczkowski angażował się w działalność opozycyjną, łącząc niezależność intelektualną z odwagą cywilną. Po przełomie 1989 roku jego doświadczenie okazało się bezcenne – w 1999 roku wszedł w skład Kolegium Instytut Pamięci Narodowej, współuczestnicząc w kształtowaniu polityki pamięci.

Profesor nie ograniczał się wyłącznie do badań archiwalnych. Zasiadał w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a w 2013 roku został członkiem Rady Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Jego głos był ważny wszędzie tam, gdzie toczyła się debata o historii, wolności słowa i odpowiedzialności za przeszłość.