25 twarzy bieli. Widzicie różnicę?

Ten odcień nigdy nie zawodzi. Nie jest też w stanie złamać koloru zielonego czy różowego. Kiedy porówna się go do czystej bieli, jest czymś między szarym i beżowym. Świetnie funkcjonuje jednak jako pojedynczy kolor.

Na tym odcieniu można polegać - jest bardzo przyjemny wizualnie, a także sprawia, że wszystko dookoła wygląda świetnie. Może to przez jego reakcję ze światłem, szczególnie po południu, kiedy ta biel rozświetla cały pokój.

Jedna z najdelikatniejszych bieli, z drobną nutą żółci. Świetnie sprawdza się do podkreślania drewnianych elementów, na w sypialni.

Jeśli myślisz, że biały kolor to nuda, zastanów się nad cieplejszą i milszą jego wersją, na przykład taką, w której dużą rolę odgrywa szarość i beż.

Ta ciepła biel to mistrzyni światła. Dobrze działa w miejscach, które go potrzebują i w takich, które mają go mnóstwo.

Ten odcień ma charakter i zupełnie nie jest sterylny. Najlepiej wygląda rano w naturalnym oświetleniu, ale im później, tym bardziej zmienia kolor - od bieli do prawie szarości.

Najlepsze zastosowanie to sufity, drewno i każdy pokój, w którym liczy się czysty odcień. To biel, która niczego nie udaje. Jest ciepła i bardzo nowoczesna.

Podobno dobrze użyć jej w łazience lub kuchni. Dobrze komponuje się z szarościami.

Przypomina trochę idealną kość słoniową - nie jest ani za jasna, ani zbyt kremowa.

Przyciemniona biel z szaro-zieloną nutą. Dobra do zredukowania zbyt pstrokatych kolorów.

Biel-kameleon. Nieustannie nasyca się i promieniuje.

Nie wpada w inne odcienie. Idealna do malowania mebli - pomalowane wyglądają jak dzieła sztuki.

Ma dużą głębię. Dzięki niej można osiągnąć spory połysk bez użycia lakieru.

Subtelny odcień, który ma w sobie nutkę szarości. Działa z każdym kolorem.

Ma relaksującą barwę i wielką zaletę - ożywia inne kolory. Świetnie nadaje się więc do miejsc, gdzie wisi dużo obrazów lub plakatów.