Niezwykłe fakty z I wojny światowej. Będziesz zaskoczony!
Żołnierze obchodzili święta razem
I wojna światowa, nazywana także "wielką wojną" toczyła się od 28 lipca 1914 r. do 11 listopada 1918 r. Razem z blogiem blog.poszukiwacze.com.pl przypominamy najciekawsze fakty związane z tym wielkim konfliktem zbrojnym.
25 grudnia 1914 roku doszło do zaskakującego wydarzenia w okolicy miejscowości Ypres w Belgii. Wojska brytyjskie i niemieckie zawarły kilkudniowy rozejm, w czasie którego śpiewały wspólnie kolędy, składały sobie życzenia, a nawet rozegrały pokazowy mecz piłki nożnej. Przyjmuje się, że podobne zdarzenie miało miejsce w Beskidzie Niskim z udziałem wojsk rosyjskich i austriackich. To był niesamowity gest jedności, który później został surowo zabroniony przez dowódców wojsk. Wspólne obchodzenie świąt wpływało na morale wojsk i żołnierze nie byli już tak chętni do atakowania wroga.
Dżentelmeni w samolotach
Pilotów samolotów w czasie I wojny światowej porównywano do rycerzy, którzy mieli swój własny kodeks honorowy. Lotnicy wyznawali pogląd, że podniebne walki są czymś zgoła innym niż te prowadzone na dole. W 1915 roku jeden z niemieckich pilotów został zestrzelony za linią frontu, a brytyjscy lotnicy zaprosili go na kolację i wino. Znane są także przypadki, iż po strąceniu pilotów z wrogich wojsk wygrani zrzucali kartki z informacjami o ich losie. Była to informacja skierowana do dowódców i rodzin.
Korzyści z wojny
Zanim wybuchła I wojna światowa, Wielka Brytania miała spory problem z wyżywieniem swoich obywateli. Zły stan zdrowia spowodował, że Brytyjczycy musieli skreślić z list aż 40% poborowych. Władze nie mogły pozwolić sobie na stratę tak wielu potencjalnych żołnierzy, dlatego zdecydowały o zwiększeniu dostawy artykułów tzw. "pierwszej potrzeby" - żywności, bandaży, lekarstw.
Nieletni w wojsku
Rekrut, żeby wstąpić do wojska, musiał ukończyć co najmniej 18 lat. Okres I wojny światowej to czas wszechobecnej biedy i głodu. Wielu chłopców miało wybór - zginąć na wojnie z pełnym żołądkiem albo zginąć w poszukiwaniu jedzenia. Stąd setki tysięcy kłamało na temat swojego wieku, co otworzyło im drzwi do armii. Tylko po stronie Wielkiej Brytanii walczyło około 250 tysięcy nieletnich. We Francji minimalny wiek poborowego wynosił 15 lat.
Wielki strach przezd Kanadyjczykami
W czasie I wojny światowej Niemcy obawiali się walecznych Kanadyjczyków, których nazywali Sturmtruppen. Ten strach wynikał głównie z sukcesów Kanadyjczyków w walce okopowej. Ponoć gdy Niemcy wiedzieli, że czeka ich walka z Kanadyjczykami, przygotowywali się na najgorsze.
Wojsko i choroby weneryczne
To właśnie bohaterskie wojska kanadyjskie miały najwyższy wskaźnik chorób wenerycznych. Średnio co dziewiąty żołnierz miał problemy ze wstydliwymi dolegliwościami. Dowództwo postanowiło zaradzić temu w bardzo prosty sposób. Zakażonym żołnierzom wstrzymywano wypłatę żołdu na czas leczenia, a także odbierano urlop na okres do 12 miesięcy.
Urodzenie miało znaczenie
Brytyjscy arystokraci, którzy dostali się do niemieckiej niewoli, mogli liczyć na dobre traktowanie. Bogate urodzenie dawało im prawo do tzw. „parolu”- słowa honoru, dzięki któremu mieli wiele przywilejów. Mogli na przykład robić zakupy w pobliskich sklepach.
Jeńcy w hotelach
Na terenach niemieckich brakowało miejsc dla pojmanych jeńców. Część rannych lub nieszkodliwych jeńców przewożono do Szwajcarii lub Holandii, gdzie bogate rodziny mogły sfinansować ich pobyt w specjalnie przeznaczonych do tego hotelach. Kanadyjscy jeńcy, których zakwaterowano w Scheveningen w Holandii, założyli nawet własny klub baseballowy i grali przeciwko amerykańskim jeńcom.
Bunt w armii
O wojskach francuskich krążą legendy, szczególnie o ich słabym duchu podczas II wojny światowej. Podczas pierwszej wojny Francuzi także mieli problemy z utrzymaniem morale. W 1917 roku w bitwie pod Aisne Francuzi stracili ponad milion żołnierzy. We francuskich szeregach wybuchł bunt, który spowodował, że ponad 30 tysięcy z nich postanowiło opuścić swoje pozycje. Ocenia się, że w zdezerterowało ponad 43% francuskich żołnierzy.
