Leśnicy pokazali zdjęcie z lasu. "Niesamowity pokaz"
W niektórych lasach późnym wieczorem zaczyna się niesamowite widowisko. Chodzi o świecące samce iskrzyków, które siedzą na roślinach i świeceniem przywabiają swoich potencjalnych partnerów. Leśnicy z Nadleśnictwa Kluczbork pokazali niesamowite zdjęcia.
Lipcowe iskrzyki to niesamowity pokaz. 
W ciepłe lipcowe wieczory w naszych lasach możemy zaobserwować niewielkie świecące punkty poruszające się w powietrzu. To świetliki, nazywane popularnie robaczkami świętojańskimi. Te tajemnicze owady zawsze wzbudzają zachwyt obserwujących je ludzi.
Czytaj także: Leśnik wszystko nagrał. Miłosne uniesienia w lesie
Lipcowe iskrzyki to niesamowity pokaz. Samce w locie zapalają i gaszą zielonkawe światełko na odwłoku, szukając samic, które na roślinach świeceniem wabią partnerów - informują leśnicy Lasów Państwowych.
W Polsce występują trzy gatunki świetlików: iskrzyk, świeciuch i świetlik świętojański. Najbardziej widowiskowym z nich jest iskrzyk, który świeci najjaśniej i to właśnie on stanowi atrakcję letnich wieczorów. Samce latają po zmierzchu w poszukiwaniu partnerek, znajdujących się na ściółce lub roślinach runa. Obie płcie emitują światło, ułatwiające im odnalezienie się.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Sezon na kleszcze rozpoczęty. Jak się przed nimi chronić?
Czytaj także: "Jest coraz gorzej". Niebywałe, co robią ludzie w Łebie
Narząd świecący składa się z komórek nazywanych fotocytami, umieszczonych pod przezroczystymi płytkami pancerza. W ich otoczeniu znajduje się też swoisty wzmacniacz w postaci komórek, zawierających, odbijające światło, kryształki kwasu moczowego.
Fotocyty zawierają enzym lucyferazę, dzięki któremu zachodzi "świetlista" reakcja chemiczna (utlenianie lucyferyny). Proces ten nazywa się bioluminescencją. Świetliki mogą dowolnie włączać i wyłączać swoje lampki.
Wszystkie gatunki świetlikowatych występujących w naszym kraju wyróżnia wyraźny dymorfizm płciowy. Samce są latającymi chrząszczami, natomiast samice są bezskrzydłe i bardziej przypominają larwy niż owady dorosłe.
Po zapłodnieniu samice składają jaja do gleby. Wylęgają się z nich larwy, rozwijające się przez trzy lata. Żywią się drobnymi ślimakami, na które polują w ściółce. Taki sposób odżywiania nazywa się gastropodofagią.
