We wpisie leśnicy przypomnieli, że od kilku lat prowadzą projekt reintrodukcji popielicy szarej (Glis glis). "Na terenie naszego nadleśnictwa od kilku lat trwa projekt reintrodukcji popielicy szarej (Glis glis), realizowany przez prof. dr hab. Mirosława Jurczyszyna oraz pana Pawła Śliwę. To jedno z wielu wspólnych przedsięwzięć leśników i naukowców na rzecz ochrony przyrody" – napisano.
Jak wyjaśniono, nowo przywiezione zwierzęta zostały umieszczone w specjalnych wolierach, które mają ułatwić im przystosowanie się do nowego środowiska. "W tym tygodniu kolejne osobniki tego gatunku trafiły do specjalnych wolier aklimatyzacyjnych. Dzięki nim będą mogły w bezpiecznych warunkach oswoić się z nowym domem. Wkrótce woliery zostaną otwarte i popielice zaczną swobodnie poznawać okolicę" – czytamy we wpisie.
Przy okazji Nadleśnictwo Czerniejewo przypomniało najważniejsze informacje o tym gatunku. Popielica szara jest dość dużym gryzoniem z charakterystycznym puszystym ogonem. W Polsce występuje głównie w górach i na pogórzu, a w pozostałej części kraju spotykana jest znacznie rzadziej. Jej ulubionym pokarmem jest bukiew, choć zjada również inne nasiona, owoce, a nawet drobne kręgowce.
Leśnicy zwrócili także uwagę, że obserwacja popielicy w naturalnym środowisku nie należy do łatwych. Zwierzęta są bardzo płochliwe, aktywne przede wszystkim nocą i poruszają się niemal wyłącznie w koronach drzew. Dodatkowo przesypiają nawet dziewięć miesięcy w roku. "O wiele łatwiej je usłyszeć – podczas żerowania chrząkają, kwilą i mlaskają. Cóż, na szczęście nadrabiają swoim sympatycznym wyglądem" – podsumowano we wpisie.
Jestem absolwentką geografii na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz studiów podyplomowych z dziennikarstwa i public relations. Od 2016 roku pracowałam jako copywriter, tworząc treści dla sklepów internetowych oraz na portale tematyczne. Doświadczenie w pracy w mediach zdobywałam od 2020 jako autor treści o tematyce ogrodowej, budowlanej oraz zwierzęcej. Najbardziej interesują mnie tematy związane z pielęgnacją ogrodu, kulinariami oraz poradami domowymi. Wolny czas poświęcam na poznawanie kultury i historii Armenii, naukę języka ormiańskiego oraz tworzenie i pielęgnację własnego ogrodu.
