Miała mieć średnicę 30 m. Planetoida Ryugu zaskoczyła naukowców

• Planetoida 1998 KY26 ma średnicę 11 metrów, a nie 30, jak wcześniej sądzono.
• Sonda Hayabusa 2 dotrze do niej w 2031 roku.
• Misja będzie pierwszym spotkaniem z tak małym obiektem.

Astronomowie z Europejskiego Obserwatorium Południowego odkryli, że planetoida 1998 KY26, do której zmierza japońska sonda Hayabusa 2, jest znacznie mniejsza, niż wcześniej przypuszczano. Dzięki zaawansowanym obserwacjom ustalono, że jej średnica wynosi jedynie 11 metrów. To odkrycie zmienia perspektywę misji, która ma się zakończyć w 2031 roku.

Odkryliśmy, iż rzeczywistość tego obiektu jest zupełnie różna od tego, jak był wcześniej opisywany - wskazał astronom Toni Santana-Ros z Uniwersytetu w Alicante oraz z Uniwersytetu w Barcelonie (Hiszpania), cytowany przez Polską Agencję Prasową.

Zmniejszenie rozmiaru planetoidy oznacza, że manewry sondy będą bardziej skomplikowane. Szybsza rotacja obiektu, wynosząca 5 minut, dodatkowo utrudnia zadanie. Sonda, która wcześniej badała planetoidę Ryugu, teraz musi dostosować się do nowych warunków.

Hayabusa 2 będzie pierwszą sondą, która odwiedzi tak mały obiekt. Dotychczasowe misje koncentrowały się na znacznie większych planetoidach. Nowe dane sugerują, że 1998 KY26 może być zbudowana z litej skały, choć nie wyklucza się, że jest to zlepek luźno związanych fragmentów.

Nigdy nie widzieliśmy dziesięciometrowej planetoidy z bliska, więc naprawdę nie wiemy, czego się spodziewać i jak będzie wyglądać - podkreślił Toni Santana-Ros.

Misja Hayabusa 2 ma na celu zgłębienie wiedzy o najmniejszych obiektach w kosmosie. Obserwacje z Ziemi są trudne, dlatego bezpośrednie badania mogą dostarczyć cennych informacji o budowie i pochodzeniu takich planetoid.

Jak wskazuje Polska Agencja Prasowa, wyniki badań opublikowano w "Nature Communications". Wśród autorów pracy jest kilkoro polskich naukowców: Przemysław Bartczak (Instytut Obserwatorium Astronomiczne UAM w Poznaniu), Dagmara Oszkiewicz (Instytut Obserwatorium Astronomiczne UAM w Poznaniu) oraz Agata Rożek (University of Edinburgh, Royal Observatory Edinburgh, Wielka Brytania).