Rzeźnik z Cleveland. Odcinał ofiarom głowy

Za oficjalny bilans Rzeźnika z Kingsbury Run najczęściej uznaje się 12 osób zamordowanych w Cleveland w latach 1935-1938. Wśród ofiar znajdowało się siedmiu mężczyzn i pięć kobiet, a wszystkie ciała pozbawiono głów.

Do tej listy bywa doliczana także niezidentyfikowana kobieta nazwana "Lady of the Lake". Fragmenty jej ciała znaleziono nad jeziorem Erie we wrześniu 1934 r., czyli rok przed rozpoczęciem oficjalnej serii. Jeżeli uznać ją za ofiarę tego samego sprawcy, liczba zabitych wzrasta do 13.

W latach wielkiego kryzysu okolice Kingsbury Run zamieszkiwali ludzie pozbawieni stałej pracy i domu. W prowizorycznych osadach chronili się w skleconych naprędce barakach, a część z nich regularnie przenosiła się z miejsca na miejsce. Zniknięcie takiej osoby mogło więc długo nie zostać zgłoszone policji.

Właśnie ta anonimowość bardzo utrudniała śledztwo. Tylko Edwarda Andrassy’ego i Florence Polillo rozpoznano bez poważniejszych wątpliwości, wykorzystując zachowane odciski palców.

Domniemaną Rose Wallace wskazano jedynie wstępnie na podstawie uzębienia, dlatego jej identyfikacja nie jest traktowana jako całkowicie pewna.

Sposób rozdzielania ciał skłonił śledczych do przypuszczenia, że morderca dobrze znał anatomię. Nie doprowadziło ich to jednak do konkretnej osoby. Brak głów, dokumentów i zgłoszeń o zaginięciu sprawiał, że policjanci często nie wiedzieli nawet, czyje zabójstwo próbują wyjaśnić.

Dodatkową trudność stanowił stan niektórych szczątków. Na skórze "Lady of the Lake" oraz jednej z pierwszych oficjalnych ofiar stwierdzono ślady substancji chemicznej, która zmieniła wygląd tkanek. Nie ma jednak podstaw, by twierdzić, że zabójca postępował w ten sposób ze wszystkimi ciałami.

Szczególnie wymowny okazał się przypadek mężczyzny znalezionego 5 czerwca 1936 r. w pobliżu torów kolejowych. Na jego ciele widniało sześć tatuaży, a oznaczenie na ubraniu sugerowało inicjały "J.D.". Mimo tak charakterystycznych śladów ofiara pozostała bezimienna i przeszła do akt jako "Tattooed Man".

Policja przygotowała gipsowy odlew jego twarzy oraz planszę przedstawiającą tatuaże. Materiały pokazano podczas Great Lakes Exposition, gdzie obejrzało je ponad 100 tys. osób. Nikt nie podał nazwiska zmarłego, choć śledczy dysponowali również jego odciskami palców i porównywali je z policyjnymi rejestrami.

W śledztwo zaangażował się Eliot Ness, pełniący funkcję dyrektora bezpieczeństwa publicznego Cleveland. Nie zdołał jednak powtórzyć sukcesów, które wcześniej przyniosły mu rozgłos. Dwie ostatnie oficjalne ofiary znaleziono w sierpniu 1938 r. w miejscu widocznym z okien jego biura, co mogło zostać odebrane jako celowa prowokacja.

Dwa dni później Ness poprowadził nocny nalot na obozowiska w Kingsbury Run. W akcji uczestniczyło 35 funkcjonariuszy, którzy zatrzymali 63 mężczyzn, przeszukali prowizoryczne domy, a następnie spalili część zabudowań.

Prasa ostro skrytykowała tę decyzję, ponieważ uderzyła przede wszystkim w najbiedniejszych mieszkańców okolicy.

Po zniszczeniu osady nie odnotowano kolejnych morderstw bezspornie należących do oficjalnej serii. Nie dowodzi to jednak, że działania Nessa zatrzymały sprawcę albo odebrały mu możliwość dalszego zabijania.

Mordercy nie schwytano, a śledztwo nie zakończyło się postawieniem komukolwiek zarzutów obejmujących całą serię.

W 1939 r. policja zatrzymała Franka Dolezala, który złożył obciążające go zeznania w sprawie śmierci Florence Polillo. Ich wiarygodność budziła wątpliwości, a mężczyznę znaleziono martwego w celi przed rozpoczęciem procesu. Sekcja wykazała u niego sześć złamanych żeber, co dodatkowo skomplikowało ocenę okoliczności jego śmierci.

Za najważniejszego tajnego podejrzanego Nessa często uważa się chirurga Francisa E. Sweeneya. Miał on zostać poddany długiemu przesłuchaniu, lecz nie przyznał się do winy, a śledczy nie zdobyli dowodów pozwalających skierować sprawę do sądu. Przypisanie mu zbrodni pozostaje więc teorią, a nie ustalonym rozwiązaniem zagadki.

Podejrzenia wzmacniały późniejsze, zagadkowe pocztówki wysyłane do Nessa, ale również one nie stanowiły dowodu winy. Sprawa Rzeźnika z Kingsbury Run pozostała nierozwiązana, a żadnego z podejrzanych nie osądzono za całą serię zabójstw.

Bibliografia

• TORSO MURDERS [https://case.edu/ech/articles/t/torso-murders]
• The Torso Killer: Cleveland’s Lingering Mystery [https://cpl.org/the-torso-killer-clevelands-lingering-mystery/]