Zrób tak z krzakiem papryki, a będzie uginał się od owoców
Papryka może kwitnąć obficie, a mimo to dawać mało owoców. Jak podaje mein-schoener-garten.de, są działania, które mogą poprawić plon. Należą do nich wczesny siew, usunięcie tzw. królewskiego kwiatu u odmian wielkoowocowych i ręczne zapylanie, szczególnie w szklarni.
Papryka jest ceniona za wysoką zawartość witaminy C i dużą różnorodność odmian, ale jej uprawa nie zawsze kończy się pełnym koszem zbiorów. Dotyczy to zarówno łagodnych odmian warzywnych, jak i ostrych peperoni czy chili. Jak podaje serwis mein-schoener-garten.de, warto skupić się na trzech podstawowych elementach uprawy i pielęgnacji:
- wczesnym siewie,
- usuwaniu terminalnego pąka u odmian wielkoowocowych,
- ręcznym wspomaganiu zapylania.
Wczesny siew papryki i dobre warunki kiełkowania
Aby owoce zdążyły dojrzeć w sezonie, nasiona trzeba wysiać odpowiednio wcześnie. Zbyt późny siew należy do najczęstszych błędów, bo papryka ma długi okres wegetacji. Najlepszy termin przypada od połowy lutego do połowy marca. Nasiona warto umieścić w mini szklarni albo w pojemniku z dobrej jakości podłożem do siewu i przykryć go przezroczystą pokrywą lub folią, by łatwiej utrzymać stabilne warunki dla wschodów.
Papryka potrzebuje przy tym bardzo dużo światła i ciepła. Pojemnik z wysianymi nasionami powinien stać w jasnym miejscu, najlepiej w temperaturze ok. 25 st. C. Sprawdzi się południowe okno, a jeszcze lepsze warunki daje ogrzewana szklarnia lub ogród zimowy. W chłodzie nasiona mogą w ogóle nie kiełkować, a w podłożu łatwiej rozwijają się grzyby. Gdy światła jest za mało, siewki szybko się wyciągają, ale zostają słabe i źle się rozwijają.
"Królewski kwiat" i ręczne zapylanie papryki
Przy odmianach wielkoowocowych warto usuwać ostatni pąk, nazywany też "królewskim kwiatem". Ten prosty zabieg sprzyja tworzeniu większej liczby owoców i poprawia rozwój rośliny w dalszej części sezonu. Taki kwiat pojawia się na końcu głównego pędu, w rozwidleniu między pędem głównym a pierwszym pędem bocznym. Najłatwiej delikatnie go wykręcić palcami, ale można go też wyłamać albo odciąć.
Jeśli papryka ma dużo kwiatów, a owoców jest mało, problemem może być zapylanie. Szczególnie często dotyczy to uprawy szklarniowej, gdzie brakuje owadów, a wiatr nie przenosi pyłku tak łatwo jak na zewnątrz. Czasem wystarczy lekko potrząsnąć rośliną. Gdy jednak wilgotność powietrza jest zbyt wysoka, pyłek skleja się i zostaje na pręcikach. Wtedy pomocny bywa pędzelek albo patyczek kosmetyczny do przeniesienia pyłku między kwiatami.
Jakie warunki lubi papryka?
Roślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym od wiatru, w żyznym i przepuszczalnym podłożu, które pozostaje lekko wilgotne. W dzień najlepiej służy jej temperatura ok. 20-27 st. C, a w nocy 16-18 st. C. Zimna ziemia, przymrozki i duże wahania warunków wyraźnie spowalniają wzrost.
Rozsadę przenosi się do gruntu dopiero po ustąpieniu przymrozków i po wcześniejszym hartowaniu. Sadzonki powinny być mocne, krępe i zdrowe. Po posadzeniu trzeba je regularnie podlewać, ale bez przelewania. Pomocne może być też ściółkowanie gleby oraz osłanianie roślin w chłodniejsze noce. Dopiero przy takich podstawach zabiegi wykonywane w czasie kwitnienia, takie jak usuwanie pąka wierzchołkowego czy ręczne zapylanie, mogą realnie przełożyć się na lepszy plon.
