Byłem selekcjonerem w klubie

Kiedy wchodzisz do klubu, to on pierwszy wita w drzwiach. Selekcjoner, którego rola w całym procesie funkcjonowania klubu jest nie do przecenienia. Musi być doskonałym obserwatorem, który błyskawicznie rysuje portret psychologiczny. Wystarczy mu kilka spojrzeń, żeby zinterpretować zachowanie gościa, który chce wejść do środka. Podstawowym zadaniem jest dbanie o bezpieczeństwo oraz komfort klubowiczów. Czy to proste zdanie? W jaki sposób to robi? Dlaczego najczęściej mina selekcjonera jest pozbawiona emocji?

Nie da się tego ukryć. Po weekendzie spędzonym w pracy siedzisz i do nikogo się nie odzywasz, chociaż w głowie masz tysiące myśli z dnia poprzedniego. Za każdym razem, po nocy siedziałem wpatrzony w telewizor i z nikim nie chciałem rozmawiać.

Wszystko dzieje się tak szybko, że musisz być cały czas skoncentrowany. Podczas mojej sześcioletniej pracy nie wydarzyło się w prawdzie nic drastycznego, a jednak głowa zawsze była zapełniona różnymi sytuacjami. Selekcjoner nie może brać do siebie wszystkich zdarzeń dosłownie, bo nie wytrzyma napięcia.

Wszystkie sytuacje, w których osoby chcące wejść do klubu sprawdzały mój kręgosłup moralny. Spotkałem kiedyś takiego mężczyznę, który kładł przede mną po sto złotych i sprawdzał moją minę. To nie są dla nas komfortowe sytuacje, a po takich wybrykach tacy ludzie na pewno nie wejdą. Sporo osób mnie zwalniało, inni dzwonili do szefa – oczywiście w każdym przypadku były to brednie i zastraszanie.

Praca selekcjonera nie polega na tym, że bierzesz pieniądze i wpuszczasz każdego. Pieniądze nie są naszym wyznacznikiem. Dzisiaj clubbing to nie sztywno wyprasowane koszule i garniturowe spodnie. Ludzie są coraz bardziej kreatywni, jeśli chodzi o ubiór. Przychodząc na imprezę, szukają świetnej muzyki i nietuzinkowych ludzi. Oceniając gości nie patrzymy na ubiór, tylko zachowanie. Przez długi czas decydowałem o tym, kto wchodzi na salę i spotkałem różne sytuacje. Nie wszyscy, których zapraszaliśmy do środka wyglądali, jakby mieli zostawić krocie w barze – nie o to chodzi. Najważniejsze było to, żeby wszyscy bawili się komfortowo i bezpiecznie. Odprawiałem ludzi, którym pieniądze wystawały z kieszeni, ale przepychali się przez kolejkę. Lokal to nie sam parkiet i zaplecze, lokal to ludzie, którzy zapewniają mu reputację.

Dzisiaj w klubach jest zupełnie inna publika niż jeszcze 5 lat temu. Kiedyś najczęściej bywali tu ludzie, którzy po ciężkim tygodniu pracy wygospodarowywali ledwie kilka godzin na zabawę. Obecnie klubowicze są bardzo otwarci i lubią spędzać czas w lokalu, nie tylko wieczorami. Jest to dla nich odskocznia od codzienności, ale nie tylko chodzi im o szaleństwo na parkiecie. Spędzają dobrze czas, rozmawiają, integrują się. Chcą posłuchać dobrej muzyki.

W około klubu buduje się pewna społeczność, która dba o charakter takiego miejsca. Ludzie się znają, przychodzą nawet kilka razy w tygodniu. Odwiedzają takie miejsce, znają obsługę, czują, że są współodpowiedzialni za klimat i charakter. Sami go w praktyce kreują.

Klub nie jest tylko miejscem, w którym leci muzyka i barman podaje drinki. Nie jest to ceglany budynek - to coś więcej! Ludzie utożsamiają się z nim, dlatego musi on odpowiadać na ich potrzeby. Zdarza się, że sami są inicjatorami jakiś wieczorów. Z reguły są to najchętniej odwiedzane eventy, parkiety pękają w szwach.

Trzeba mieć pomysł i działać konsekwentnie. Konkurencja na rynku jest bardzo duża, dlatego wygrywają takie miejsca, w których chodzi o coś więcej niż tylko samą zabawę. Muzyki można posłuchać sobie w domu i spędzić czas z przyjaciółmi.

Każdy ma swój styl życia i wybiera kluby, które odpowiada jego potrzebom. Jeśli na imprezach jest kilkadziesiąt osób, to możesz być pewny, że mówimy o przekroju kulturowo-społecznym. Przecież o to właśnie chodzi, żeby podczas spotkania móc poznać kogoś niezwykłego. W klubie nie ma takich barier jak na ulicy, gdzie każdy przechodzień jest obcy. Ludzie we wszystkich częściach świata mają emocje, radość i zmartwienia – to ich łączy.

Żyjemy w dobie portali społecznościowych, dlatego już nikt nie może pozostać incognito. Mam wśród swoich znajomych wiele osób, których poznałem w swojej pracy. Wymienimy się czasami wiadomościami prywatnymi, pytają, co u mnie, a także o klub. Jeżeli jestem w pracy, nie mogę niestety poświęcić im zbyt wiele czasu, ponieważ mam inne obowiązki. Nie jestem zamknięty na nowe znajomości, jednak nie mogą one wpływać na moje zaangażowanie w pracę.

Trzeba mieć swoje zasady, które pozwolą ci wykonywać taką pracę uczciwie. Pomaga stanowczość i asertywność, z której korzystasz każdego dnia. Nie jest to praca dla kogoś, kto chce przeżyć przygodę czy sprawdzić samego siebie. To ciężka robota, której wiele osób nie wytrzymuje. A dla kogo? Dla odpowiedzialnej osoby, która swoją postawą wzbudza zaufanie.