Historyczna sensacja. Freski sprzed wieków ujrzały światło dzienne
W Gościkowie-Paradyżu odkryto barokowe malowidła autorstwa włoskiego artysty, które przez lata pozostawały ukryte pod warstwami tynku. Odkrycie to rzuca nowe światło na historię klasztoru i pozwala lepiej zrozumieć jego artystyczne oraz duchowe dziedzictwo.
W dawnym klasztorze cystersów w Gościkowie-Paradyżu odkryto barokowe malowidła
Najważniejsze informacje
- Odkryto barokowe malowidła w dawnym klasztorze cystersów w Gościkowie-Paradyżu.
- Autorem fresków jest włoski malarz Francesco Arculario.
- Malowidła przedstawiają sceny z życia świętych cysterskich.
Odkrycie w Gościkowie-Paradyżu
Podczas prowadzonych prac konserwatorskich w kapitularzu dawnego klasztoru cystersów w Gościkowie-Paradyżu natrafiono na cenne barokowe malowidła ścienne. O odkryciu poinformowała lubuska konserwator zabytków Barbara Bielinis-Kopeć, podkreślając, że znalezisko ma duże znaczenie dla poznania historii tego wyjątkowego miejsca.
Autorem fresków okazał się włoski artysta Francesco Arculario, znany z mistrzowskiego opanowania techniki fresku mokrego. Jak ustalił prof. Andrzej Kozieł z Uniwersytetu Wrocławskiego, malowidła zostały wykonane w latach 1747–1752, w okresie, gdy Arculario pracował w Wielkopolsce.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Odkrycie w dawnym klasztorze
Odsłonięte dekoracje przedstawiają sceny z życia świętych cysterskich, między innymi świętego Benedykta i świętego Bernarda z Clairvaux. Dzięki zastosowanej technice fresku malowidła zachowały się w wyjątkowo dobrym stanie, co pozwala dziś podziwiać bogactwo barw i detali.
– Bardzo liczymy, że ten cenny zabytek będzie zyskiwał dalsze wsparcie na prowadzenie badań i prac – powiedziała Barbara Bielinis-Kopeć. Na razie środki finansowe przeznaczone są wyłącznie na prace konserwatorskie przy sklepieniach, jednak w planach są kolejne etapy renowacji.
Klasztor cystersów w Gościkowie-Paradyżu powstał w XIII wieku i przez prawie sześć stuleci pełnił funkcję ośrodka zakonnego. Po kasacie zakonu dokonanej przez władze pruskie w 1834 roku budynki zaadaptowano na cele edukacyjne. Obecnie kompleks należy do Kościoła rzymskokatolickiego i jest udostępniony dla zwiedzających.
