Kiedy sadzić cebulę dymkę? Nie przegap terminu
Cebula dymka to jedno z najłatwiejszych warzyw w uprawie, ale o wielkości plonu decyduje przede wszystkim termin sadzenia. Sprawdź, kiedy sadzić dymkę i jak ja pielęgnować.
Cebula dymka to jeden z najłatwiejszych w uprawie warzyw, dlatego chętnie wybierają ją zarówno początkujący, jak i doświadczeni ogrodnicy. Kluczowe znaczenie dla udanych zbiorów ma jednak odpowiedni termin sadzenia.
Kiedy sadzić cebulę dymkę?
Pierwszym i najważniejszym terminem sadzenia cebuli dymki jest wczesna wiosna. Najczęściej przypada on na przełom marca i kwietnia, gdy gleba rozmarznie i jej temperatura osiągnie około 5–7°C. Cebula jest rośliną odporną na chłód i znosi niewielkie przymrozki, dlatego nie trzeba czekać na całkowite ocieplenie. Zbyt późne sadzenie może natomiast wpłynąć na słabsze ukorzenienie i mniejsze plony.
Możliwe jest również sadzenie cebuli dymki jesienią – zwykle w październiku. Ten termin wybiera się w przypadku odmian ozimych, które dobrze zimują w gruncie. Jesienne sadzenie pozwala uzyskać wcześniejsze zbiory w kolejnym sezonie, nawet o kilka tygodni. Trzeba jednak pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu grządek przed silnymi mrozami, np. poprzez ściółkowanie.
Jakie wymagania ma cebula dymka?
Oprócz terminu ważne są także warunki glebowe. Cebula najlepiej rośnie w glebie lekkiej, przepuszczalnej i żyznej, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Stanowisko powinno być słoneczne, ponieważ niedobór światła wpływa na wielkość i jakość plonu. Przed sadzeniem warto spulchnić ziemię i usunąć chwasty, aby młode rośliny miały dobre warunki do wzrostu.
Jak sadzić cebulę dymkę?
Sadzenie cebuli dymki jest bardzo proste. Cebulki umieszcza się w glebie piętką (dolną, lekko spłaszczoną i twardszą częścią, z której wyrastają korzenie) do dołu, na głębokości około 2–3 cm, w odstępach co 5–8 cm, zachowując około 20–30 cm między rzędami. Po posadzeniu należy lekko podlać grządkę.
Najczęstsze szkodniki cebuli dymki
Cebula dymka jest narażona na ataki takich szkodników jak śmietka cebulanka, wciornastki, wgryzka szczypiorkowa czy niszczyk zjadliwy, które mogą powodować żółknięcie szczypioru, zahamowanie wzrostu i gnicie cebul.
Aby ograniczyć ryzyko ich występowania, warto stosować płodozmian (nie sadzić cebuli w tym samym miejscu przez kilka lat), usuwać resztki roślinne po zbiorach, regularnie odchwaszczać grządki oraz sadzić cebulę w sąsiedztwie marchwi, która naturalnie odstrasza śmietkę. Pomocne jest także przykrywanie upraw wczesną wiosną agrowłókniną, co utrudnia muchówkom składanie jaj.