Tak wyglądał pochód Lajkonika. Jedna z najpiękniejszych tradycji Krakowa

W postać Konika Zwierzynieckiego po raz czwarty wcielił się Mariusz Glonek, syn Zbigniewa Glonka, który cztery lata temu ustąpił z roli Lajkonika po 35 latach jej odgrywania - informuje PAP.

To dopiero czwarty raz, więc początki, ale kontynuuję tradycję mojego taty, który 35 lat wcielał się w rolę Lajkonika – powiedział Glonek dziennikarzom, zanim wyruszył w trasę.

Nie wszyscy wiedzą, że główny bohater występuje w ważącym ponad 22 kg stroju, który zaprojektował Stanisław Wyspiański w 1904 r.

Pochód Lajkonika to jedna z najstarszych i najpiękniejszych tradycji miasta, która od kilku wieków przyciąga tłumy widzów - podkreśla PAP.

Co roku w oktawę Bożego Ciała barwny orszak włóczków (dawna nazwa flisaków) i Tatarów prowadzony przez jeźdźca na sztucznym koniku przemierza ulice miasta w rytmie krakowskich melodii.

Obrzęd trwa aż dziewięć godzin. Lajkonik wraz z towarzyszącym mu orszakiem 30 włóczków i kapelą przemierza ulice centrum miasta na Rynek Główny, po drodze odwiedzając sklepy, kawiarnie i restauracje, gdzie domaga się haraczu. Ci, którzy znajdą się na jego drodze, nadstawiają ramiona do uderzeń buławą. Dlaczego? Krakowianie wierzą, że jej dotknięcie gwarantuje szczęście co najmniej przez rok.

Kulminacja obrzędu nastąpi wieczorem przed Wieżą Ratuszową. Jeździec odbierze haracz w wielkiej sakwie z rąk włodarzy miasta. Potem wzniesie toast za pomyślność krakowian i wykona taniec zwany "Urbem salutare" (Pokłon miastu). Widowisko zakończy finałowy przemarsz korowodu wokół Rynku Głównego.

Zgodnie z powszechnie znaną legendą początki tradycji Lajkonika związane są z ocaleniem Krakowa przed najazdem tatarskim, czego mieli dokonać dzielni flisacy wiślani z okolic Zwierzyńca, zwani włóczkami. Z zachowanych źródeł historycznych wynika, że harce Lajkonika w asyście orszaku odbywały się z pewnością przynajmniej od połowy XVIII wieku.