Transpłciowa filozofka w szkole. Spotkała się z dziećmi. "Łzy pociekły"

17 czerwca Maria Jadwiga Minakowska poinformowała w mediach społecznościowych, że została zaproszona do szkoły podstawowej na spotkanie z uczniami.

Opowiem w szkole podstawowej, jak być osobą transpłciową. Mam już zaświadczenie "kamilkowe", że jestem moralnie czysta i mogę pracować z dziećmi. Szkoła uznała, że warto, zapłaciła za mój czas, kupiła bilety na pociąg. Podobno dzieci bardzo się cieszą na spotkanie ze mną. Opowiem o sobie, o moim życiu, że wreszcie jestem szczęśliwa – pisała.

Jak wynika z późniejszych relacji, spotkanie miało charakter otwarty dla zainteresowanych uczniów, a udział wymagał zgody rodziców. Po zakończeniu wydarzenia Minakowska opublikowała kolejny wpis, w którym podkreślała zaangażowanie uczestników i emocjonalny wymiar rozmów.

Dzieci w szkole zadały mnóstwo ciekawych pytań. Dyrektorka musiała nam przerwać, bo nie mogliśmy się rozstać. A potem było jeszcze jedno spotkanie. Takie, że trzeba było poprosić o chusteczki, bo łzy pociekły po obu twarzach. Nie napiszę o tym więcej. Niemnie to opowiadać. Powiem tylko tyle: spotkałam kogoś, kto przypomina mnie samą w jej wieku.

Po spotkaniu sfotografowała się na tle plakatu z Marią Skłodowską-Curie.

Według relacji szkoły rozmowa dotyczyła przede wszystkim doświadczeń związanych z dorastaniem, poczuciem odmienności i funkcjonowaniem w mniejszości. Uczniowie pytali m.in. o życie przed tranzycją, stosowanie hormonów, emocje związane ze starymi zdjęciami czy doświadczenia depresji.

Do wydarzenia odniosła się również Hanna Adamczyk, dyrektorka Niepublicznej Szkoły Podstawowej dla dzieci z autyzmem Kolorowa Akademia. Zaznaczyła, że uczniowie aktywnie uczestniczyli w rozmowie i poruszali zarówno tematy związane z tranzycją, jak i własne doświadczenia.

Jeden z uczniów powiedział, że dla niego najgorsze, że tyle lat jej zajęło by być szczęśliwą. Uczeń przeżywał, że to przecież połowa całego życia przeciętnego człowieka. Powiedział też, że ma diagnozę autyzmu i adhd i ciągle czuje, że zalicza społeczne wtopy.

Według relacji szkoły największe emocje nie dotyczyły samej tranzycji, lecz rozmowy o poczuciu niedopasowania i trudnościach dorastania.

Tranzycja była ciekawostką ale najwięcej emocji wzbudziło podzielenie się trudami dorastania w mniejszości.

W swoim komentarzu Hanna Adamczyk odniosła się także do reakcji po publikacji informacji o spotkaniu. Napisała, że po wydarzeniu otrzymywała wiadomości z pogróżkami, modlitwami i radami związanymi z zaproszeniem osoby transpłciowej do szkoły.

Jednocześnie wskazała, że jej zdaniem debata publiczna powinna skupiać się przede wszystkim na problemach szkolnictwa specjalnego oraz sytuacji rodzin dzieci z niepełnosprawnościami. Wśród wskazywanych kwestii wymieniła m.in. finansowanie placówek, brak infrastruktury, konieczność pobierania czesnego oraz niewystarczające wsparcie systemowe.

Na zakończenie dodała: "Być może jednemu ta wizyta uratowała życie. Być może, bo w naszym społeczeństwie trudno przeżyć w mniejszości."