Zakładały gniazda w kościach. Niezwykłe odkrycie na karaibskiej wyspie

• Paleontolodzy odkryli ślady gniazd pszczół w zębodołach skamieniałej żuchwy gryzonia i innych kościach.
• Analizy sugerują wielopokoleniowe używanie tych samych jam przez nowy gatunek Osnidum almontei.
• Według ScienceAlert jaskinia służyła długo jako agregacja lęgowa samotnych pszczół.

Naukowcy opisali w Royal Society Open Science nietypowe zachowanie pszczół z Karaibów. W jaskini na Hispanioli natrafili na skamieniałą żuchwę wymarłego gryzonia, przypominającego kapibarę (Plagiodontia araeum), której puste zębodoły stały się mieszkaniem dla owadów. Jak podaje serwis Science Alert, to pierwszy znany przypadek, gdy starożytne pszczoły wykorzystały istniejące jamy w kości jako gniazda.

Zespół sugeruje, że żuchwa trafiła do jaskini jako zdobycz sowy, która po posiłku porzuciła kość. Z biegiem lat zęby poluzowały się i odpadły, a całość przysypał drobny ił. Wtedy z wolnych zębodołów skorzystał nowo opisany gatunek kopiącej pszczoły Osnidum almontei, tworząc wielopokoleniowe komórki lęgowe.

Najważniejszy dowód przyszedł, gdy paleontolog Lazaro Viñola Lopez z Florida Museum of Natural History zauważył nienaturalnie gładką powierzchnię wewnątrz jednego z zębodołów. To skierowało badaczy na trop rozległego gniazdowania.

Badania mikrotomografii komputerowej kości żywiciela wykazują, że ta sama jama była wykorzystywana przez wiele pokoleń, co sugeruje wielokrotne jej wykorzystanie i pewien stopień wierności gniazdu - napisali autorzy w pracy.

Naukowcy wyjaśniają, że "wierność w zachowaniu lęgowym pszczół wiąże się ze spójnością lub specyfiką, z jaką gatunek pszczoły lub osobnik wybiera i wykorzystuje konkretne miejsca lub materiały lęgowe". Po rozpoznaniu charakterystycznych śladów zaczęli znajdować kolejne komórki lęgowe w innych kościach zalegających w osadach jaskini, w tym w żuchwie leniwca. To tzw. skamieniałości śladowe (ichnofosylnie), ale ich układ oddaje zachowania owadów.

Badacze opisują oportunistyczny charakter zasiedlania kości przez ten gatunek. "Komórki Osnidum almontei wydają się wysoce oportunistyczne, wypełniając wszystkie kostne komory dostępne w osadzie" - podkreśla zespół. Wysoka liczba gniazd w obrębie stanowiska wskazuje, że jaskinia długo pełniła funkcję miejsca agregacji lęgowej dla samotnych pszczół.

Odkrycie rozszerza wiedzę o elastyczności gniazdowej pszczół i o tym, jak owady wykorzystują nietypowe zasoby środowiska. Autorzy zwracają uwagę, że takie zachowania można prześledzić, choć zachowały się tylko ślady komórek, a nie same owady. Właśnie dzięki obrazowaniu mikro-CT udało się odtworzyć sekwencję zasiedleń i rozpoznać wielokrotne użycie tych samych jam. Naukowcy dodają, że obfitość gniazd w osadach potwierdza długotrwałe wykorzystanie jaskini.

Podobnie, wysoka liczebność gniazd w całym złożu wskazywała, że jaskinia ta była przez długi czas wykorzystywana jako obszar zbiorowego gniazdowania przez tę samotną pszczołę - czytamy w publikacji, cytowanej przez serwis ScienceAlert.

Źródło: ScienceAlert.