"Znaczące odkrycie" w Polsce. Nie widziano jej od wielu lat
Stare Miasto w Lublinie skrywało tajemnicę, którą lubelski wojewódzki konserwator zabytków Dariusz Kopciowski w rozmowie z PAP nazwał "znaczącym odkryciem". Archeolodzy odkryli bowiem pozostałości średniowiecznej baszty.
Baszta czworoboczna w Lublinie.
Relikty baszty odsłonięto przy ul. Jezuickiej 15 w Lublinie. Wcześniej podejrzewano, że pozostałości baszty czworobocznej znajdują się w strukturach budynku, ale – jak się okazało – "wychodziła ona na zewnątrz, od podwórza, za tylną elewacją" – mówił Kopciowski.
Pozostałości średniowiecznej baszty w Lublinie
Baszta nie była jedynym znaleziskiem, jakiego dokonano na lubelskim Starym Mieście. Konserwator mówi o szeregu innych odkryć, których dokonano przy ul. Jezuickiej.
Czytaj także: Gdzie one są? Oto tajemnica "zniknięcia" komarów
Wśród odkrytych "skarbów" wokół baszty znaleziono także m.in. nowożytne numizmaty, plomby towarowe, pieczęć herbową, nowożytną kłódkę o nietypowej formie i ozdobne okucia nowożytnych sakw.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Równolegle z pracami archeologicznymi prowadzone są badania architektoniczne i konserwatorskie, w trakcie których zostaną zlokalizowane pozostałości baszty oraz systemu umocnień Lublina – tłumaczy Dariusz Kopciowski.
Kopciowski podkreśla, że wszystkie relikty, które są cenne dla historii miasta, zostaną zachowane i wyeksponowane. Konserwator zauważa też, że posesja, na której zidentyfikowano średniowieczną basztę, nigdy nie była do końca zbadana archeologicznie.
– Najprawdopodobniej ta właśnie baszta została wymieniona w przywileju Stefana Batorego nadanego jezuitom w 1585 r. – wyjaśnia Kopciowski. Przywilej wiązał się z wydaniem pozwolenia na budowę zespołu jezuickiego poza murami miasta od południa z pozwoleniem na wykorzystanie istniejących na tym odcinku kilku dzieł obronnych, w tym rzeczonej baszty czworobocznej.
Odkryta przez archeologów baszta przy ul. Jezuickiej widnieje na panoramie Lublina Brauna i Hogenberga, którą wydano w 1618 r. Wiadomo, że wraz z upływem czasu zakonnicy zamienili basztę w wieżę ustępową połączoną z kanałem ściekowym. W ich rękach miała pozostawać do połowy XVIII w.
