Nadmiar może prowadzić do śpiączki. Niektórzy biorą bez opamiętania
Wapń to jeden z najważniejszych mikroelementów, kluczowy dla zdrowia kości, ale bierze też udział w procesach krzepnięcia i przekazywaniu bodźców do nerwów i mięśni, w tym do mięśnia sercowego. Ale uwaga, jego nadmiar może powodować nawet kilkanaście różnych efektów ubocznych, w tym śpiączkę.
Wapń to istotny dla naszego organizmu mikroelement, który nie tylko zapobiega złamaniom, ale też gwarantuje prawidłową pracę naszym mięśniom, w tym sercu.
Uważne monitorowanie jego poziomu zaleca się osobom z problemami kardiologicznymi, seniorom, a także kobietom po menopauzie, u których dochodzi do spadku poziomu pierwiastka w organizmie.
Jednak groźny jest nie tylko niedobór, ale i nadmiar wapnia, zwany hiperkalcemią.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Pestki brzoskwini. Sprawdź, co zawierają i czy można je bezpiecznie jeść
Czytaj też: NASA poleca. Postaw ją w sypialni
O tym zaburzeniu mówimy, gdy stężenie pierwiastka w osoczu krwi sięga powyżej 2,75 mmol/l (11 mg/dl).
Jego przyczyną bywa nadczynność przytarczyc, ale także choroby nowotworowe, w przypadku gdy dochodzi do przerzutu do kości lub komórki rakowe produkują specyficzne białko.
Najczęściej hiperkalcemia dotyka pacjentów z rakiem płuca, jelita grubego, nerki, ale może występować także w przebiegu białaczki, chłoniaka czy szpiczaka plazmocytowego.
Nadmiar wapnia bywa diagnozowany u osób długotrwale unieruchomionych w łóżku, wówczas bowiem wapń uwalniany jest do osocza krwi z kości.
Bardzo rzadko nadmiar wapnia ma związek z dietą, jednak jako skutek nieodpowiedniej suplementacji owszem.
Narażone są nie tylko osoby, które w trosce o mocne kości łykają wapń w tabletkach, ale także te, które nierozważnie suplementują witaminę D, zwłaszcza przyjmując suplementy łączące witaminę z wapniem.
W zależności od tego, czy mamy do czynienia z hiperkalcemią łagodną, umiarkowaną czy ciężką, objawy zaburzenia mogą być zaledwie dokuczliwe lub też stanowić śmiertelne zagrożenie.
Pacjenci odczuwający nadmierne pragnienie czy wzmożoną potrzebę oddawania moczu, a także przewlekłe zmęczenie czy objawy depresji początkowo mogą też przypadłości bagatelizować.
To z kolei może prowadzić do dalszego kumulowania się wapnia. Skutkiem długotrwałej i nasilającej się hiperkalcemii mogą być również:
- nudności i wymioty lub zaparcia,
- bóle kości,
- dezorientacja i problemy z koncentracją,
- kołatania serca,
- omdlenia,
- nadmierna senność.
Ciężka hiperkalcemia, gdy stężenie wapnia przekracza 3,75 mmol/l, może prowadzić nawet do ostrego zapalenia trzustki lub śpiączki. W takim wypadku konieczne jest niezwłoczne wezwanie pogotowia.
