Dwulatek nie był pierwszy. Do Okna Życia trafiają nie tylko noworodki

Okno, znajdujące się w budynku Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, to miejsce, które działa od ponad 15 lat.

Czytaj także: Tak transportowano Jakubiaka do Aten. Wiadomo, ile kosztowała podróż

Zostało otwarte 23 września 2009 roku. Przez te wszystkie lata przyjęło 23 dzieci. – Najwięcej dzieci trafiło do nas w dwóch szczególnie trudnych latach, po czworo rocznie. Najdłuższa przerwa to cztery lata bez żadnego dziecka – wspomina w o2.pl siostra Ewa Jędrzejak, prezes Fundacji Evangelium Vitae, która opiekuje się wrocławskim Oknem Życia.

Ostatnio całą Polskę obiegła wiadomość, że do Okna Życia przy ulicy Rydygiera we Wrocławiu trafił około dwuletni chłopiec. To niecodzienna sytuacja, ponieważ najczęściej trafiają tam noworodki.

Mimo to dwulatek nie był pierwszym starszym dzieckiem, które trafiło do Okna Życia. Jedną z najbardziej poruszających historii jest przypadek półtorarocznej dziewczynki, która przyszła na świat z alkoholowym zespołem płodowym (FAS). To nieuleczalna choroba, będąca wynikiem spożywania alkoholu w czasie ciąży, co ma destrukcyjny wpływ na rozwój dziecka.

Mama przyprowadziła ją za rękę. Możemy się tylko domyślać, co było powodem takiej decyzji. Nie osądzamy. Z tego co wiem, dziewczynka trafiła do ośrodka we Wrocławiu. Ale nie wiem, jakie były jej dalsze losy - wspomina s. Ewa Jędrzejak w rozmowie z o2.pl.

Jak tłumaczy nam siostra Ewa, po uruchomieniu alarmu w Okna Życia, rozpoczyna się procedura, która została uzgodniona przez wszystkie zaangażowane instytucje. Siostry zakonne odpowiedzialne są za bezpieczne wyjęcie malucha z okienka oraz ocenę jego stanu zdrowia, w ramach swoich możliwości.

Jedna z nas wtedy dzwoni na pogotowie i na policję, informujemy też dom opieki. Druga siostra w tym czasie troszczy się o dziecko – jeśli trzeba, zmienia pieluszkę, ubiera malucha, bo zdarza się, że dzieci są brudne albo nawet nagie. Gdy dziecko trafia do pogotowia ratunkowego, nasza rola się kończy – tłumaczy w rozmowie z o2.pl.

Czytaj także: Pracownik Lidla przyłapany. Sieć reaguje. "Przepraszamy"

Zdarza się jednak, że siostry angażują się poza oficjalną procedurą. – Jeśli dostajemy wiadomość, że dziecko przebywa w szpitalu i czeka na rodzinę adopcyjną, często zanosimy pieluszki, ubranka. Staramy się je poniańczyć, odwiedzać. Ale nie poszukujemy informacji na własną rękę. Jeżeli rodzice chcą się z nami skontaktować i przekazać wiadomości – mają do tego prawo. Ale to ich wybór – dodaje s. Ewa.

Czytaj także: Chińczycy wycofają się z Amazona? W tle decyzja Trumpa

Przypomnijmy, że w przypadku pozostawionego w oknie dwulatka z Wrocławia prokuratura wszczęła śledztwo "w sprawie porzucenia osoby małoletniej poniżej lat 15". To standardowa procedura.

Choć za pozostawienie dziecka w oknie życia nie grozi odpowiedzialność karna, służby i tak muszą zbadać sytuację - na przykład po to, by upewnić się, że dziecko nie zostało odebrane matce bez jej zgody.

Nie można bowiem wykluczyć, że takie przypadki mogą mieć miejsce, np. w przypadku stosowania przemocy wobec matki związanej z ograniczeniem jej wolności. Może też zdarzyć się pozostawienie dziecka przez matkę bez zgody ojca - powiedziała portalowi prawo.pl sędzia Anna Begier z Sądu Rejonowego we Wrześni.

Co istotne, umieszczenie dziecka w oknie życia może przedłużyć jego procedurę adopcyjną.

Jest dla niego zdecydowanie gorszym rozwiązaniem niż oficjalne zrzeczenie się praw rodzicielskich i pozostawienie go w szpitalu. Implikuje to konieczność zaangażowania większej liczby instytucji, przez co procedura jest bardziej skomplikowana i niejednokrotnie zdarza się, że dziecko musi czekać dłużej na przejście do rodziny adopcyjnej. Należy jednak podkreślić, że okno daje życie, a rodzicom biologicznym umożliwia uniknięcie odpowiedzialności karnej - mówiła w rozmowie z portalem prawo.pl adwokat Karolina Karlińska-Markiewicz.

Malwina Witkowska, dziennikarka o2.pl