Kapibara wielka - największy gryzoń na świecie

Kapibara wielka (łac. Hydrochoerus hydrochaeris) wyróżnia się wśród innych gryzoni na świecie - przede wszystkim dlatego, że jest największym gryzoniem na kuli ziemskiej. To zwierzę wodno-lądowe, żyjące na otwartych przestrzeniach, w bliskim dostępie do wody. Ma łagodne usposobienie, jest towarzyskie i żyje w stadzie.

Kapibara wielka jest roślinożerna, ale jest dość wybredna - jej menu stanowią tylko wybrane gatunki roślin, których jest ich stosunkowo niewiele. Podstawą diety jest siano – w dużych ilościach. Nie jest również tajemnicą, że te gryzonie jedzą także własne odchody (koprofagia) – w ten sposób odzyskując wszystkie składniki z pożywienia.

Czytaj także: Jakie mieszkanie kupić?

Kapibara wielka najlepiej czuje się na otwartych przestrzeniach. Zamieszkuje głównie w Ameryce Południowej, szczególnie na terenie takich krajów jak: Brazylia, Kolumbia, Wenezuela, Gujana, Peru, Ekwador, Boliwia, Argentyna, Urugwaj i Paragwaj. Te największe gryzonie świata żyją także w mniejszej ilości w Ameryce Środkowej, a dokładnie w Panamie.

Nie oznacza to jednak, że kapibarę można zobaczyć tylko podczas wizyty w Ameryce. Ten gatunek można podziwiać także w polskich Ogrodach Zoologicznych. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że takiego gryzonia można również mieć "na własność" i wychowywać samodzielnie na podwórku, ale trzeba zapewnić kapibarze odpowiednie warunki.

Czytaj także: Dopłata do samochodu elektrycznego – komu przysługuje i jaką dopłatę można uzyskać?

Kapibary można hodować w warunkach domowych, jednak trzeba spełnić kilka podstawowych i bardzo istotnych czynników. Przede wszystkim gryzonie potrzebują dużo przestrzeni, dlatego powinno się im zapewnić wybieg o powierzchni minimum 50 metrów kwadratowych. Najlepiej, by taki teren był ogrodzony, aby uniemożliwić ucieczki, a także by chronić gryzonie przed atakami drapieżników (szczególnie jaguarów).

Teren dla kapibary musi być zróżnicowany i posiadać zacienione miejsca, dające schronienie przed promieniami słonecznymi. W naturalnym środowisku zwierzęta te zamieszkują bagniste obszary i dlatego warto stworzyć im podobne warunki. Dobrym rozwiązaniem jest też zaopatrzenie terenu w gałęzie, siano i patyki, które będą mogły gryźć.

Ze względu na to, że kapibary są zwierzętami lądowo-wodnymi, koniecznie jest zapewnienie ciągłego dostępu do wody - może to być staw lub stworzony specjalnie na potrzeby zwierząt basen (powierzchnia około 20-30 metrów, głębokość 2,5 - 3 metra).

Jeśli kapibary nie będą miały odpowiednich do życia warunków, nie będą mogły normalnie funkcjonować.

Czytaj także: Delegacja - co to jest i czy pracownik może jej odmówić?

Kabibary wyglądem przypominają świnki morskie. Mają jednak większe gabaryty: osiągają 100-130 cm długości i wagę 30 - 65 kilogramów. Samce są mniejsze od samic. Posiadają dużą głowę i masywną sylwetkę. Doskonale poruszają się w środowisku wodnym dzięki błonie pławnej, która stanowi skórzastą strukturę rozpiętą pomiędzy palcami.

Ciało kapibary pokryte jest cienką, szczecinowatą sierścią, która w niezwykle szybkim tempie potrafi wysychać. Jej sierść jest w odcieniu brązu. Gryzonie te żyją średnio 10 lat, a czasami nawet i dłużej – 12 lat.

Czytaj także: Jak znaleźć numer księgi wieczystej?

Kapibara wielka żyje w stadzie, więc nie powinno się hodować ich pojedynczo. Przed zakupem warto o tym pamiętać, by nie doprowadzić do śmierci samotnego osobnika. Koszt jednej kapibary to około 5-7 tysięcy złotych. Zazwyczaj radzi się, by kupić jednego przedstawiciela płci męskiej i dwie samice – w takim przypadku jest to już znacznie wyższy koszt.

Na cenę wpływa też wybór hodowli – jeśli zwierzę będzie sprowadzone z zagranicznej hodowli, to koszty mogą być jeszcze wyższe.

Oprócz zakupu samego zwierzęcia należy pamiętać o zapewnieniu mu odpowiednich warunków, które również wiążą się z dodatkowymi opłatami.

Czytaj także: Ulga na dziecko - czym jest i komu przysługuje?