Powrót wilków do Yellowstone. Nieoczekiwane korzyści ekologiczne

• Wilki wróciły do Yellowstone po 80 latach nieobecności.
• Populacja jeleni kanadyjskich znacząco spadła.
• Odrodzenie topoli osikowej wspiera bioróżnorodność.

W latach 90. XX wieku wilki szare zostały ponownie wprowadzone do Parku Narodowego Yellowstone. Przez 80 lat ich nieobecności odnotowano nadmierny wzrost populacji jeleni kanadyjskich. Jelenie kanadyjskie oprócz traw i krzewów chętnie zjadają również liście, młode pędy i korę drzew, w szczególności topoli osikowej (Populus tremuloides).

Tak intensywne żerowanie miało poważne konsekwencje dla lokalnej roślinności. W wyniku ciągłego zgryzania młodych roślin sadzonki nie były w stanie się przyjąć, co potwierdziły badania prowadzone w latach 90., które wykazały zupełny brak nowych nasadzeń. Pojawienie się wilka zmieniło tę dynamikę.

Dzięki zmniejszeniu liczby jeleni, topole osikowe zaczęły się odradzać. Naukowcy z Uniwersytetu Stanowego w Oregonie zauważyli, że jedna trzecia badanych drzewostanów ma teraz dużą liczbę zdrowych sadzonek. To pierwszy taki przypadek od lat 40. XX wieku.

Obserwujemy znaczny wzrost młodej topoli osikowej i jest to pierwszy raz, kiedy znaleźliśmy ją na naszych poletkach. Nie oznacza to, że coś ich nie wyeliminuje albo nie umrą od czegoś, ale to całkiem dobry dowód na to, że mamy trochę nowych drzew. Im większe się staną, tym będą odporniejsze — powiedział ekolog Luke Painter.

Topola osikowa jest kluczowym gatunkiem dla bioróżnorodności. Jej obecność sprzyja rozwojowi innych roślin, owadów i ptaków. Bobry, które wykorzystują topole do budowy tam, również zyskują na jej odrodzeniu.

Choć jelenie nie stanowią już zagrożenia dla topoli, ich miejsce zajmują bizony, które są trudniejsze do upolowania przez wilki. To nowe wyzwanie dla ekosystemu Yellowstone.

Profesor Dominick Spracklen z Uniwersytetu Leeds podkreśla, że przywrócenie wilków przynosi znaczące korzyści ekologiczne. Choć wiąże się to z wyzwaniami, korzyści dla równowagi ekosystemu są nieocenione.