Czy można jeść surowy rabarbar? Ważna zasada, o której trzeba pamiętać
Surowy rabarbar można jeść, ale wyłącznie jego łodygi. Są kwaśne, soczyste i jadalne bez gotowania, choć nie każdemu przypadną do gustu w takiej formie. Trzeba jednak pamiętać o najważniejszej zasadzie: liści rabarbaru nie wolno spożywać ani na surowo, ani po obróbce cieplnej.
Do jedzenia nadają się wyłącznie łodygi rabarbaru. Przed podaniem trzeba je dokładnie umyć, odciąć liście i końcówki, a starsze, bardziej włókniste łodygi można cienko obrać. Najlepsze są świeże, jędrne i sprężyste pędy bez plam, pleśni oraz nieprzyjemnego zapachu.
Liście rabarbaru należy wyrzucić. Nie nadają się do sałatek, koktajli, zup ani domowych przetworów. Zawierają związki, które mogą być szkodliwe dla organizmu, dlatego nie powinny trafiać na talerz nawet po ugotowaniu.
Jakie właściwości ma rabarbar?
Rabarbar jest niskokaloryczny, ma dużo wody i charakterystyczny kwaśny smak, dzięki czemu dobrze sprawdza się jako dodatek do lekkich deserów, kompotów i owsianki. Zawiera m.in. błonnik, potas, wapń oraz witaminę K. Warto jednak pamiętać, że nie jest produktem, który powinno się jeść bez ograniczeń. Ze względu na zawartość szczawianów lepiej traktować go jako sezonowy dodatek do diety, a nie składnik jedzony codziennie w dużych ilościach.
Jak jeść surowy rabarbar?
Surowy rabarbar ma intensywnie kwaśny i cierpki smak, dlatego rzadko je się go bez dodatków. Najprościej pokroić łodygi na mniejsze kawałki i podać z cukrem, miodem albo dodać do jogurtu. Dobrze łączy się też z truskawkami, malinami, bananem lub owsianką, bo słodsze składniki łagodzą jego smak.
Można wykorzystać go również jako dodatek do sałatki owocowej, lemoniady albo prostego deseru. W takiej formie najlepiej traktować rabarbar jako kwaśny akcent, a nie główną przekąskę.
Kto powinien uważać na rabarbar?
Choć surowy rabarbar można jeść, nie warto przesadzać z ilością. Jest kwaśny i u niektórych osób może podrażniać żołądek. Ostrożność powinny zachować osoby z wrażliwym układem pokarmowym oraz te, które mają skłonność do kamieni nerkowych, bo rabarbar zawiera szczawiany.
Dzieciom lepiej podawać go w małych porcjach i najlepiej po obróbce cieplnej, np. w kompocie lub cieście. Po ugotowaniu albo upieczeniu rabarbar staje się łagodniejszy, bardziej miękki i łatwiej połączyć go z cukrem oraz innymi owocami.
Kiedy lepiej nie jeść rabarbaru?
Rabarbaru nie należy jeść, jeśli łodygi są miękkie, śliskie, spleśniałe, mają nieprzyjemny zapach albo ciemne plamy. Najlepsze są świeże, sprężyste łodygi o zdrowym wyglądzie.
