Cichy zabójca w polskich lasach. Nawet wprawieni grzybiarze muszą uważać
Eksperci w dziedzinie mykologii ostrzegają przed sinoblaszkiem trującym. Jest to grzyb łatwy do pomylenia z jadalnymi czubajkami kaniami i czubajkami gwieździstymi. Błąd przy zbieraniu grzybów może mieć tragiczne skutki, ponieważ wyjątkowo delikatny smak sinoblaszka trującego nie wskazuje na jego toksyczność.
Cichy zabójca w polskich lasach. Nawet wprawieni grzybiarze muszą uważać
Sinoblaszek trujący, znany również jako czubajka zieleniejąca bądź czubajka zielonawa, wygląda niepozornie. Jego kapelusz, o średnicy od 10 do 22 cm, początkowo jest kulisty, a w miarę dojrzewania staje się wypukły, aby potem rozłożyć się na kształt parasola. Zewnętrzna strona kapelusza jest biaława lub kremowa z nieregularnymi łuskami w odcieniach beżu i brązu.
Najbardziej charakterystyczną cechą sinoblaszka trującego jest zmieniający kolor hymenofor. Młode okazy mają biały hymenofor, ale z czasem zmienia on kolor na zielony.
Trzon sinoblaszka jest dość wysoki, osiągając od 7 do 20 cm, i lekko zwęża się ku górze. Wyróżnia go białawy pierścień z zielono-brązową obwódką oraz fakt, że wnętrze trzonu pozostaje puste.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Jadalne grzyby w zimie. Pokazał, co udało mu się znaleźć w lesie
Pomimo łagodnego smaku, sinoblaszek trujący jest niezwykle toksyczny. Spożycie tego grzyba, szczególnie w większych ilościach, może prowadzić do poważnych, a nawet śmiertelnych zatruć.
Objawy zatrucia sinoblaszkiem zwykle pojawiają się od 30 minut do dwóch godzin po spożyciu i są bardzo intensywne. Mogą obejmować senność, wymioty, biegunkę (czasem z krwawieniem z jelit), a także niebieskie zabarwienie warg, języka oraz paznokci.
Uwaga na sinoblaszka. Postępowanie w przypadku zatrucia
W przypadku podejrzenia zatrucia sinoblaszkiem trującym, kluczowe jest natychmiastowe działanie: nie czekanie na rozwój objawów, wezwanie pomocy medycznej lub/i konsultacja z toksykologiem oraz zabezpieczenie ewentualnych resztek grzybów do celów identyfikacji.
Zobacz także: Patent na zbieranie grzybów. Wiedzieliście o tym?
Osoba zatruta powinna być odpowiednio nawadniana. Nie należy prowokować wymiotów (chyba że zaleci to lekarz) ani podawać jej żadnych leków bez konsultacji z profesjonalistą.
Znajomość grzybów jest niezbędna dla każdego, kto decyduje się na ich zbieranie. Ze względu na ryzyko związane z pomyłkami, zawsze zaleca się ostrożność i konsultację z ekspertem w razie jakichkolwiek wątpliwości. Bezpieczeństwo jest najważniejsze.
