Rakotwórczy przysmak, który Polacy uwielbiają. Lepiej uważaj

Najchudsza ryba. Praktycznie bez cholesterolu i toksycznej rtęci

Proces wędzenia, choć dodaje wyjątkowego smaku i zapachu, zazwyczaj nie jest w stanie w całości zneutralizować problemów, które mogą pojawić się na skutek spożycia rtęci, mikroplastiku, pestycydów, patogenów i chorobotwórczych pasożytów, których ryby bywają siedliskiem.

W procesie wędzenia ryby tracą część swoich składników odżywczych. Tłuszcz topi się, a część wody odparowuje, powodując straty mikroelementów i niezbędnych kwasów tłuszczowych. Wysoka temperatura używana podczas wędzenia może również degradować przeciwutleniacze.

Wystarczy kilka minut, by obniżyć cukier we krwi. Pij codziennie

Mikrobiologiczna czystość ryb wędzonych jest różna w zależności od metody wędzenia. Ryby wędzone na gorąco są siedliskiem dla bakterii takich jak Staphylococcus aureus, Escherichia coli i grzybów strzępkowych. Ryby wędzone na zimno nie powinny już tych bakterii zawierać, mogą za to być obfite w drożdże.

Dym wykorzystywany podczas wędzenia, w zależności od rodzaju drewna, zawiera różne substancje chemiczne, w tym aldehydy, estry, ketony, alkohole i fenole, które mogą mieć zarówno właściwości bakteriobójcze, jak i rakotwórcze.

W trakcie wędzenia mogą powstać szkodliwe substancje, np. wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) i N-nitrozoaminy, które również działają na organizm kancerogennie.

Wędzenie jest metodą konserwacji poprzedzaną zwykle solankowaniem. Nadmiar soli w diecie może prowadzić m.in. do nadciśnienia tętniczego i związanych z nim konsekwencji.

Wiosenny przysmak. Chroni przed rakiem płuc i jelita grubego

Jeśli eliminacja z jadłospisu wędzonych przysmaków nie wchodzi w grę, warto mimo wszystko zminimalizować ryzyko zdrowotne. Najlepiej wybierać ryby wędzone na gorąco i pakowane próżniowo, a w przypadku przekornego wyboru ryb wędzonych na zimno — zamrażać je przed spożyciem.

Należy również pamiętać o tym, że najlepszymi gatunkami drzew używanymi do wędzenia są dęby, olchy i buki, z kolei dodatek popularnego w tym segmencie spożywczym jałowca jest niewskazane – jego obecność kilkukrotnie zwiększa ilość wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w produkcie.