Wyczuwasz ją palcami? Biegiem do lekarza
Powiększenie śledziony, zwane splenomegalią, może świadczyć o różnych chorobach, ale zawsze jest sygnałem alarmującym. Po czym rozpoznać, że nasza powiększona śledziona woła o pomoc i co to dla nas oznacza?
Śledziona jest mało zauważalnym narządem umiejscowionym w górnej lewej części jamy brzusznej, tuż pod żebrami. Jej praca jest nieoceniona — filtruje krew, produkuje pewne rodzaje komórek odpornościowych (limfocyty B i T), magazynuje żelazo i inne istotne składniki, które są niezbędne do produkcji czerwonych krwinek.
Masa śledziony nie powinna przekraczać 150 g.
Splenomegalia: objawy i czynniki ryzyka
Splenomegalia, inaczej powiększenie śledziony, jest stanem, który może wynikać z wielu przyczyn. Często jest to symptom innej choroby, takiej jak infekcje (na przykład mononukleoza), choroby krwi (takie jak anemia sierpowata), zaburzenia metaboliczne (na przykład zasadochłonność) lub pewne rodzaje nowotworów (białaczka).
Objawy splenomegalii mogą być różne i zależą od przyczyny powiększenia śledziony. Wiele osób nie odczuwa żadnych objawów powiększenia, a problem jest wykrywany podczas rutynowych badań fizykalnych lub obrazowych.
Jeśli objawy występują, mogą obejmować uczucie pełności lub ciężkości po lewej stronie jamy brzusznej, uczucie szybkiego nasycenia się podczas posiłków, ból po lewej stronie brzucha, który może promieniować do lewego barku oraz niewytłumaczalna utrata masy ciała.
Jeśli śledzionę da się wyczuć pod palcami, oznacza to, że stan jest poważny.
Czynniki ryzyka i leczenie
Osoby najbardziej narażone na splenomegalię to te, które mają zaburzenia krwi, choroby zakaźne, stany zapalne, zaburzenia metaboliczne lub genetyczne predyspozycje do rozwoju nowotworów krwi.
Splenomegalia jest stanem, który wymaga interwencji medycznej, a leczenie zależy od podstawowej przyczyny powiększenia śledziony. W niektórych przypadkach, jeżeli powiększenie śledziony prowadzi do poważnych komplikacji lub jest wynikiem nowotworu, może być konieczne chirurgiczne jej usunięcie.
Osoby po splenektomii (częściowym lub całkowitym usunięciu śledziony) muszą nauczyć się żyć bez organu pełniącego kluczowe role w obronie immunologicznej. Zazwyczaj otrzymują serię szczepień, czasem potrzebują również regularnej antybiotykoterapii.
