Oto, co wyłożyli pod paśnikiem. Leśnicy od razu uwiecznili

– Mróz trzyma, ale leśne spiżarnie są pełne! – piszą leśnicy z Nadleśnictwa Kielce. Długotrwała pokrywa śnieżna to dla saren i jeleni prawdziwy test wytrzymałości. Ograniczony dostęp do naturalnego pożywienia sprawia, że zwierzęta zużywają więcej energii na samo poruszanie się i poszukiwanie jedzenia.

Aby ułatwić im przetrwanie najtrudniejszego okresu, leśnicy regularnie dowożą karmę do paśników. W zimowym "menu" znalazły się pachnące siano, świeża marchew, buraki oraz ziarno. Wszystko po to, by dzikie zwierzęta mogły bezpiecznie doczekać cieplejszych dni.

Zimą naturalna baza pokarmowa w lesie jest mocno ograniczona. Sarny i jelenie żywią się głównie pędami drzew i krzewów, korą, suchymi trawami oraz resztkami roślin. Dziki poszukują żołędzi, bukwi i korzeni ukrytych pod śniegiem, a mniejsze ssaki korzystają z nasion i zapasów zgromadzonych jesienią.

Przy długotrwałych mrozach i grubej warstwie śniegu zwierzętom coraz trudniej zdobyć pożywienie, dlatego właśnie wtedy szczególnie ważna jest pomoc człowieka – prowadzona w sposób przemyślany i odpowiedzialny.

Dokarmianie zwierząt leśnych nie polega na przypadkowym wykładaniu jedzenia. Powinno odbywać się w wyznaczonych miejscach, takich jak paśniki, i pod nadzorem leśników. Najlepsza karma to ta, która jest zbliżona do naturalnego pokarmu zwierzyny.

Dla jeleni i saren odpowiednie są siano, suszone trawy, marchew, buraki czy niewielkie ilości ziarna. Absolutnie niewskazane są resztki z ludzkich stołów, chleb czy produkty przetworzone – mogą one bardziej zaszkodzić niż pomóc.

Eksperci podkreślają, że dokarmianie dzikich zwierząt ma sens głównie w okresach ekstremalnych warunków pogodowych. Zbyt intensywne lub nieprawidłowe dokarmianie może prowadzić do uzależnienia zwierzyny od człowieka, zaburzeń trawienia, a nawet chorób.

Dlatego tak ważne jest, aby działania te były prowadzone przez doświadczonych leśników, którzy wiedzą, kiedy, gdzie i jak pomagać.