Już łyk wody wystarczy. Mogą doprowadzić nawet do sepsy
Zakazy kąpieli kojarzą nam się zwykle z obecnością sinic lub złymi warunkami atmosferycznymi. Czasem na decyzję o wykluczeniu możliwości wchodzenia do wody wpływa jednak wykrycie w niej tzw. enterokoków. Czym wówczas grozi zignorowanie zakazu?
Czym są enterokoki?
Enterokoki są grupą bakterii Gram-dodatnich, które są częścią normalnej mikroflory jelitowej u ludzi i wielu zwierząt. Należą do tzw. paciorkowców kałowych. Niektóre gatunki - enterococcus faecalis i enterococcus faecium – mogą wywoływać zachorowania.
Pływanie w wodzie zawierającej te bakterie - lub spożywanie zanieczyszczonej nimi wody - może prowadzić do szeregu problemów zdrowotnych. Szczególnie niebezpieczne jest to dla osób z osłabionym układem odpornościowym, kobiet w ciąży, osób z niezagojonymi ranami na skórze i osób starszych.
Wspomniane bakterie są odporne na wiele warunków środowiskowych i mają podwyższoną odporność na działanie chloru, co umożliwia im przeżycie w wodzie przez dłuższy czas. Używa się ich często jako wskaźników zanieczyszczenia fekalnego; ich obecność w wodzie kąpielowej lub pitnej może wskazywać na obecność innych patogenów przenoszonych drogą fekalno-oralną.
Enterokoki mogą być również źródłem zakażeń układu moczowego, zapalenia wsierdzia i problemów ze strony układu nerwowego.
Objawy infekcji enterokokowej
Objawy infekcji enterokokowej mogą być zróżnicowane, w zależności od lokalizacji zakażenia. Mogą obejmować gorączkę, dreszcze, ból i dyskomfort w miejscu zakażenia. Osoby z infekcją układu moczowego mogą odczuwać pieczenie podczas oddawania moczu, potrzebę częstego oddawania moczu i ból dolnej części pleców lub brzucha.
W przypadku poważniejszych infekcji, takich jak wywołana przez bakterię sepsa, mogą wystąpić szybkie tętno, szybkie oddychanie, zmęczenie, osłabienie i zmiana stanu mentalnego.
Każda z tych sytuacji wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Infekcje enterokokowe są na ogół trudne do wyleczenia ze względu na oporność bakterii na wiele antybiotyków. Wiadomo jednak, że w leczeniu zastosowanie może znaleźć m.in. ampicylina, daptomycyna, gentamycyna czy linezolid.
