Zapytali o lekcje religii. "Bardzo nie lubię"
Więcej tematów interesujących młodzież i przestrzeń do swoich opinii i otwartej rozmowy. O to, czego na lekcjach religii w szkole brakuje młodym katolikom, uczniów szkół średnich zapytała Archidiecezja Krakowska. Tak na to odpowiedzieli uczniowie uczęszczający na katechezę.
Zabraknie księży katechetów? Alarmujące dane KAI
Statystyki wskazujące na drastyczne spadki liczby młodych osób z własnego wyboru uczęszczających w szkole na lekcje religii coraz częściej skłaniają do refleksji także przedstawicieli Kościoła katolickiego w Polsce
Pisze o tym Gazeta Wyborcza, która za Instytutem Statystyki Kościoła Katolickiego wylicza, że w roku szkolnym 2021/22 na lekcje religii we wszystkich typach placówek edukacyjnych uczęszczało 82 proc. uczniów czyli o 3,3 proc. mniej niż w roku poprzedzającym badanie.
By lepiej przyjrzeć się tej tendencji i sprawdzić czego brakuje młodym ludziom na lekcjach religii, Archidiecezja Krakowska zwróciła się do uczniów i uczennic krakowskich szkół średnich.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Pozycja Kościoła w Polsce słabnie? "Pewne drogi się rozchodzą"
Zapytani o lekcje religii w swoich szkołach młodzi katolicy zwrócili uwagę na kilka ważnych aspektów. Do najważniejszych należał sposób prowadzenia zajęć przez osoby duchowne i ich otwartość na dialog.
Bardzo nie lubię powtarzania się i przeciągania, żeby było "dłużej". Nie lubię też przynudzania. Wiadomo, że młody człowiek woli słuchać innych historii niż osoba starsza — wylicza jedna z uczennic krakowskiej szkoły
A kolejny uczeń dodaje, że na lekcjach religii w jego szkole często jest "za dużo niewiele wnoszących monologów".
Nie lubię bezsensownych rozmów i wypowiedzi katechety niezwiązanych z przedmiotem — wyjaśnia chłopiec o imieniu Karol.
Problemem dla wielu uczniów jest także archaiczny charakter lekcji. "Katecheci powinni pokazywać, jak Pismo Święte działa dzisiaj, a nie podawać jakieś odległe przykłady" - zauważa jedna z pytanych o sprawę uczennic.
I dodaje, że księża powinni zmienić zmienić sposób mówienia tak, by znaleźć wspólny język z młodzieżą lub chociaż próbować to robić.
