To ostoja rzadkich węży. Leśnik uchwycił niezwykły moment
Wiosna zawitała do Polski, przynosząc z sobą pierwsze oznaki budzącej się do życia przyrody. Wiele zwierząt zaczyna wychodzić ze swoich zimowych kryjówek, a pierwsze kwiaty powoli rozkwitają. W tym czasie warto zwrócić uwagę na jedno z rzadkich zwierząt, które zamieszkuje Bieszczady.
Węża Eskulapa można spotkać na pograniczu dwóch nadleśnictw w Bieszczadach 
Ciepła dolina Sanu, leżąca na pograniczu Nadleśnictw Lutowiska i Baligród, to jedno z najważniejszych miejsc w Polsce, gdzie można spotkać rzadkiego węża Eskulapa. W cieniu górskich stoków Otrytu i Tołsty, te unikalne gady znalazły swoje naturalne siedlisko.
Właśnie w tej okolicy występuje wąż Eskulapa – szacuje się, że populacja tego gatunku w Polsce nie przekracza 200 osobników. Jest to gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych, który jest jednym z największych węży w Polsce i Europie Środkowej.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Niedźwiedzie na granicy w Bieszczadach
Dorosłe osobniki mogą osiągać imponującą długość przekraczającą 2 metry, a najdłuższy odnotowany wąż tego gatunku mierzył aż 225 cm. Choć najdłuższy egzemplarz złowiony w polskich Bieszczadach miał 161 cm, to wciąż jest to niezwykła długość, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że samce węża Eskulapa są zwykle dłuższe od samic, co stanowi rzadkość wśród węży.
Węże w Bieszczadach
Węże Eskulapy są łatwe do rozpoznania dzięki swojej charakterystycznej barwie. Dorosłe osobniki mają zazwyczaj oliwkowo-brązowy odcień, który przechodzi w jaśniejsze tony w przedniej części ciała, podczas gdy strona brzuszna ma słomkowy kolor z czasami ciemnymi plamkami. Na grzbiecie węża widoczna jest cała sieć małych, jasnych plamek, które nadają mu wyjątkowy, subtelny wygląd.
Wiosna to idealny czas, aby wybrać się na wędrówki po Bieszczadach, gdzie przyroda budzi się do życia. W dolinie Sanu, w cieniu górskich szczytów, można spotkać wiele gatunków zwierząt, a także podziwiać piękno kwitnących roślin. Warto pamiętać, że węże Eskulapy są dzikimi zwierzętami i nie należy ich niepokoić ani zbliżać się do nich, aby nie zakłócać ich naturalnego rytmu życia.
Czytaj także: "Dziś rano odszedł". Budka Suflera w żałobie
