Pomocna w leczeniu najczęstszych nowotworów. W Polsce dostępna, ale mało znana
Pomimo tego, że ta przyprawa od wielu wieków jest stosowana w kuchni i w medycynie naturalnej, nie każdy wie o jej istnieniu. Mowa tu o długim pieprzu (piper longum). Dowiedz się jakie właściwości prozdrowotne kryje w sobie ta azjatycka roślina.
Długi pieprz jest rośliną z rodziny pieprzowatych i pochodzi z południowo-wschodniej części kontynentu azjatyckiego. Jego duże nasiona z wyglądu bardziej przypominają czarne kłosy zboża niż ziarna czarnego pieprzu. Ten gatunek pieprzu jest zdecydowanie bardziej ostry niż odmiana stosowana powszechnie w Europie.
Zobacz także: Oczyszcza organizm z toksyn, reguluje poziom cholesterolu. Wystarczy jeść raz w tygodniu
Oto seriale, które będziemy oglądać w 2026 roku
Pieprz z Indii ma ostry korzenny aromat oraz pikantny i jednocześnie słodkawy smak. Doskonale sprawdza się jako dodatek do gulaszu, marynat i pieczonych mięs. Ten rodzaj pieprzu usprawnia proces przemiany materii i opóźnia proces starzenia się organizmu. Po długi pieprz powinny sięgać osoby cierpiące na reumatyzm, kolkę, zaparcia i chorą śledzionę.
Amerykańscy naukowcy z Centrum Medycznego Uniwersytetu Południowo-Zachodniego Teksasu postanowili bliżej przyjrzeć się tej indyjskiej roślinie. Wyniki badań opublikowano na łamach czasopisma "The Journal of Biological Chemistry''. Jak się okazuje, długi pieprz może być bardzo pomocny w leczeniu poważnych chorób, takich jak rak płuc, prostaty, jelita grubego, żołądka i piersi oraz chłoniak, pierwotny guz mózgu i białaczka. Swoje właściwości antynowotworowe egzotyczna przyprawa zawdzięcza obecności substancji o nazwie Piperlongumina.
Odkrycie tych prozdrowotnych właściwości pieprzu długiego przez naukowców z USA tłumaczy, dlaczego od tysięcy lat w Indiach ta roślina znajduje tak szerokie zastosowanie w medycynie naturalnej. Długi pieprz jest stosowany w Ajurwedzie – tradycyjnej medycynie indyjskiej znanej już w starożytności. Ajurweda podobnie jak tradycyjna medycyna chińska jest w pełni uznawana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za naukę medyczną.
"W tym przypadku, przy wykorzystaniu nowoczesnej nauki, udało się odkryć coś zasadniczo nowego w 3000-letnich twierdzeniach medycznych" – podsumował jeden z autorów badań dr Kenneth Westover.
